Recenzje filmowe

Tramwaj w Jerozolimie

Film mógł być arcyciekawym przykładem podsłuchiwania w jakimś celu rozmów niekontrolowanych. Niestety nie potrafi tego zróżnicowania oddać autor. - Na dzieła reżyserów, którzy już dawno postawili swoje pierwsze filmowe kroki często patrzymy z innej perspektywy, z pewnym zaufaniem, bądź ostrożnością, ale też mniejszą dozą tolerancji na… zobacz więcej

Moje arcydzieło

Film bez rozmachu, ale skutecznie demaskuje degrengoladę świata. Nie zostawia nam jednak gorzkiego posmaku w ustach, a zakwasy w kącikach ust od śmiechu. - Moje arcydzieło to małe arcydzieło. Tworzy celną satyrę kilku środowisk z naciskiem na sztukę w konwencji świetnej, czarnej komedii z zacięciem doskonałego buddy movie. Wyważa proporcje tak, że… zobacz więcej

Wyleczeni

Twórca buduje ascetyczny obraz słów, ciszy i klimatu, by później bryzgać krwią. Stara się przedstawić społeczny problem, lecz ostatecznie babrze w błocie każdą z ukazanych grup. - W podjętej tematyce twórcy Wyleczonych odwołują się bezpośrednio do konwencji filmów George'a A. Romero. Ojciec żywych trupów zawsze aplikował w snute fabuły dosadny kontekst społeczny: hordy… zobacz więcej

Noc pożera świat

Kameralny, rozegrany w klaustrofobicznej przestrzeni, brutalny, ale z umiarem. Mówiący bardziej o kondycji człowieka w pustym i antagonistycznym świecie. - Chociaż akcja Noc pożera świat rozgrywa się w wielomilionowym mieście, twórcom udaje się zrealizować kameralny thriller psychologiczny z pogranicza zombie movie. Klaustrofobia wzmocniona zostaje… zobacz więcej

Dom

  • 2018-11-07
  • napisana przez Marac
  • 3
Dawno nie oglądałem czegoś, co chcąc być tak bardzo poważnym i przejmującym, jest zamiast tego tak głupie i absurdalne (bo jednak nie śmieszne - bardziej już żenujące). - Mechanik rowerowy ratuje Supermanów "Ten człowiek nie jest zwyczajnym człowiekiem. To F.G. Superman. Niewyróżniający się niczym wśród innych, bogobojnych obywateli. Jednak F.G. Superman ma podwójną osobowość. W… zobacz więcej

Love Express. Przypadek Waleriana Borowczyka

Love Express to filmoznawcza analiza, a nie podróż do subiektywnej krainy pustych owacji na stojąco. - Kuba Mikurda zaprasza widzów do szczegółowego portretu życia i twórczości Waleriana Borowczyka. Love Express nie jest wyłącznie kinem dokumentalno-biograficznym, skupionym na… zobacz więcej

Zoo

Bez patosu czy epatowania przemocą, twórcy sprawnie wyłapują dramatyzm ukazanych zdarzeń. Później bawią zabawnymi gagami przy użyciu słonia oraz dzieci – doskonałe wyważenie słodyczy i goryczy. - Zoo to niemal przewodnik dla rodzimych filmowców, jak kręcić produkcje o II wojnie światowej. Działania militarne – naloty na Belfast – stanowią tło urzekającej historii o sile przyjaźni oraz miłości do zwierząt.… zobacz więcej

Szkoła życia

Na pierwszy plan wysuwają się kwestie adaptacji osieroconego chłopaka w nowym środowisku oraz błoga kontemplacja malowniczej natury. - Szkoła życia przedstawia oryginalny obraz Francji, daleki od wszelkich dotychczasowych stygmatyzacji kulturowych tego kraju. Spokój leśnych kniei eksponuje urzekającą faunę i florę. Na pierwszy plan… zobacz więcej

Big Mouth

Big Mouth - sezon 2 - Netflix po raz kolejny ujawnia swoje nieoczywiste oblicze, podejmując dość kontrowersyjne zagadnienia. Big Mouth przypomina animację dla dzieciaków, skierowaną w stronę 10-12 latków. Nie dajcie się zwieść,… zobacz więcej

Kapitan

Robert Schwentke sięga po podobne środki artystyczne, co zespół Laibach – poprzez skrajną hiperbolizację pewnych stałych-niezmiennych form globalnej kultury, zaprzecza ich zakodowaniu. - Dawno nie było takiego kina wojennego. Oderwanego od postromantycznych konwencji, ogrywającego stylistykę _nazi exploitation_ na własny – przewrotnie poważny – sposób. Kapitan to nazizm i holocaust w pigułce,… zobacz więcej

Listopad

Autorskie to kino i specyficzne. Ludyczne, w komunikacji świata ziemskiego i tego pośmiertnego. Trudne do przyporządkowania - dla jednych artystyczne i oryginalne dla drugich będzie artystowskie. - Listopad to kino skaczące na główkę, bez pewności ile wody jest w basenie. Te ekscentryczne, brawurowe zagranie przywodzi na myśl baśń specjalnie ograbioną z miękkości, delikatności, ale nie wyobraźni. Kino o… zobacz więcej

The World Is Yours

Francuska komedia nigdy nie rozpieszczała moich receptorów wzrokowych. Tym razem nie jest źle, choć nie zabrakło taniego rasizmu oraz obraźliwego szowinizmu. - Złote czasy komedii kryminalnej przypadają na lata 90. ubiegłego stulecia, gdy swoje najlepsze filmy realizował Quentin Tarantino i Guy Ritchie. Właśnie do tego drugiej próbują upodobnić się twórcy zobacz więcej

Dziedziczki

Kameralne i inteligentne kino o tym, że żaden wiek nie dyskwalifikuje człowieka z możliwości doświadczania życia. - Delikatny i zniuansowany sposób na opowiedzenie zmian, wewnętrznych turbulencji i niepoddaniu się stygmatyzacji związanej z wiekiem. To wszystko doskonale wychodzi filmowi Dziedziczki. Wiek to tylko cyfry,… zobacz więcej

Halloween

Miód i krew. Halloween to ścisła czołówka horrorów ostatnich dwóch dekad – zapięta na ostatni guzik, dopracowana w każdej scenie czy dialogu. Świeża i nostalgiczna – brutalna i urocza. - Gwałty, morderstwa oraz inne degeneracje nie tylko wypełniają niezliczoną ilość remake'ów slasherów – w podobne sformułowania można ubrać stosunek twórców do podjętych filmów. Nowy Koszmar z ulicy Wiązówzobacz więcej

Suspiria

Suspiria to karnawał dla zmysłów, spójnego nastroju, immanentnego doświadczenia. Danse macabre, bal u Lucyfera, a może u Lucyferki, zmysłowe igraszki z horrorem. Piękne (i) bestie. - Kiedy będzie można powiedzieć znowu o jakimś dziele horror artystyczny? Po seansie sensualnej i niebezpiecznej podróży po ludzkich instynktach i ich wykorzystywaniu w Suspirii. Luca Guadagnino pożądanie, o… zobacz więcej