Clarence Brown, właściwie Clarence Leon Brown, ur. 10 maja 1890 w Clinton w stanie Massachusetts, był wybitnym amerykańskim reżyserem i producentem filmowym, kluczową postacią w historii kina, szczególnie w erze Złotego Wieku Hollywood. Brown wykazywał talent techniczny od najmłodszych lat, co doprowadziło go do ukończenia inżynierii mechanicznej i elektrycznej na University of Tennessee w 1910 roku. Początkowo pracował w branży motoryzacyjnej, gdzie rozwijał innowacyjne projekty samochodów. Jego pasja do filmu ujawniła się po I wojnie światowej. W 1915 roku porzucił inżynierię na rzecz kina, rozpoczynając pracę jako asystent reżysera u francuskiego pioniera filmu Maurice’a Tourneura. Ich współpraca zaowocowała takimi niemymi klasykami jak „Ostatni Mohikanin” (1920). Przełomowym momentem w karierze Browna było dołączenie do potężnej wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) w 1926 roku. To tam rozkwitł jego unikalny styl reżyserski, charakteryzujący się dbałością o szczegóły, techniczną precyzją i mistrzowską pracą z aktorami. Był znany jako „reżyser gwiazd”. Wyreżyserował kilka z najbardziej pamiętnych ról Grety Garbo, w tym „Flesh and the Devil” (1926), „Anna Christie” (1930) – film, w którym Garbo po raz pierwszy przemówiła na ekranie – oraz „Anna Karenina” (1935). Współpracował również wielokrotnie z Joan Crawford (m.in. w „Possessed” w 1931) i Clarkiem Gable'em. Choć Clarence Brown był sześciokrotnie nominowany do Oscara dla najlepszego reżysera, nigdy nie otrzymał tej statuetki. Odszedł na emeryturę w 1952 roku, będąc jednym z najlepiej opłacanych i najbardziej szanowanych reżyserów w Hollywood. Po zakończeniu kariery filmowej, Brown zajął się inwestycjami w nieruchomości, gromadząc znaczny majątek. Zmarł na niewydolność nerek, 17 sierpnia 1987 roku w wieku 97 lat w Santa Monica w Kalifornii. W testamencie przekazał ponad 13 milionów dolarów University of Tennessee, na rozwój sztuk performatywnych. Na cześć reżysera uczelnia nazwała teatr uniwersytecki The Clarence Brown Theatre.