Fay Wray była kanadyjsko-amerykańską aktorką, której kariera trwała blisko 60 lat, a status ikony zapewnił jej tytuł pierwszej hollywoodzkiej „królowej krzyku”. Urodziła się jako Vina Fay Wray 15 września 1907 roku w pobliżu Cardston w Kanadzie. W wieku 13 lat przeprowadziła się z rodziną do USA (Arizona, a następnie Los Angeles), gdzie w wieku nastoletnim zaczęła pracować jako statystka w niemych filmach. W 1926 roku została wybrana do prestiżowej grupy WAMPAS Baby Stars, co otworzyło jej drzwi do kontraktu z wytwórnią Paramount. Przełomem w jej karierze był niemy film "Marsz weselny" (1928) w reżyserii Ericha von Stroheima, który aktorka uważała za swoje najlepsze dzieło. Na początku lat 30. stała się gwiazdą wczesnych horrorów i thrillerów, takich jak "Doktor X" (1932) czy "Tajemnica Muzeum Figur Woskowych" (1933). Największą sławę przyniósł jej rok 1933 i rola Ann Darrow w filmie "King Kong". Wray wspominała później, że reżyser Merian C. Cooper obiecał jej rolę u boku „najwyższego i najmroczniejszego bruneta w Hollywood”, mając na myśli gigantycznego goryla, a nie – jak sądziła aktorka – Cary’ego Granta. Aktorka wycofała się z kina w 1942 roku po wyjściu za mąż za scenarzystę Roberta Riskina. Powróciła do zawodu w 1953 roku z powodów finansowych (choroba męża), występując głównie w telewizji, m.in. w sitcomie "The Pride of the Family" oraz gościnnie w serialu "Perry Mason". Była mężatką trzy razy: z Johnem Monkiem Saundersem, Robertem Riskinem oraz neurochirurgiem Sanfordem Rothenbergiem. W 1989 roku opublikowała wspomnienia pt. "On the Other Hand: A Life Story". Fay Wray zmarła z przyczyn naturalnych 8 sierpnia 2004 roku w Nowym Jorku w wieku 96 lat. Dwa dni po jej śmierci, w ramach hołdu, na 15 minut zgaszono światła na Empire State Building. Aktorka posiada swoją gwiazdę na Hollywood Walk of Fame oraz pośmiertnie przyznaną gwiazdę na Canada’s Walk of Fame.