• 1897-11-02
  • Coventry, Warwickshire, Anglia, Wielka Brytania
Dennis King, właściwie Dennis Pratt, urodził się 2 listopada 1897 roku w Coventry w hrabstwie Warwickshire w Anglii jako syn Johna Pratta i Elizabeth (z domu Dennis). Przyjął nazwisko sceniczne Dennis King, wykorzystując swoje drugie imię jako imię artystyczne oraz nazwisko „King” dla lepszego, bardziej scenicznego brzmienia. W czasie I wojny światowej służył w armii brytyjskiej, co przerwało jego wczesne plany artystyczne. Karierę rozpoczął w londyńskim teatrze muzycznym po zakończeniu wojny. Międzynarodową sławę przyniosła mu rola François Villona w musicalu „The Vagabond King” (1925) na Broadwayu. Sukces ten ugruntował jego pozycję jako jednego z czołowych barytonów musicalowych epoki. W 1932 roku wystąpił jako Gaylord Ravenal w słynnym wznowieniu „Show Boat”, co dodatkowo umocniło jego reputację „króla barytonów”. Jego głos uchodził za jeden z najdoskonalszych technicznie w tamtym okresie; w przeciwieństwie do wielu artystów wczesnego kina dźwiękowego rzadko korzystał z dubbingu. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego przeniósł się na ekran. Zagrał w filmowej wersji „The Vagabond King” (1930), jednak dla współczesnych widzów najbardziej rozpoznawalny pozostaje jego występ w „Fra Diavolo” (1933), gdzie partnerował duetowi Flip i Flap (Laurel i Hardy). Produkcja ta przetrwała próbę czasu lepiej niż wiele innych jego filmów i stanowi najważniejszy punkt jego filmografii. W późniejszych latach kontynuował karierę sceniczną i telewizyjną. W latach 50. i 60. występował w teatrze telewizji, m.in. w antologii „Hallmark Hall of Fame”, pokazując się jako aktor dramatyczny. W życiu prywatnym był żonaty z aktorką Margaret Vernon. Mieli dwóch synów: Dennisa Kinga Jr., który również został aktorem, oraz Johna Kinga. Małżeństwo trwało do jego śmierci. Dennis King zmarł 21 maja 1971 roku w Nowym Jorku w wieku 73 lat na skutek choroby serca. Został pochowany na Long Island National Cemetery w Farmingdale w stanie Nowy Jork jako weteran wojenny, co uprawniało go do spoczynku na cmentarzu narodowym. Pozostaje jednym z wybitnych przedstawicieli brytyjsko-amerykańskiego teatru muzycznego pierwszej połowy XX wieku, cenionym za klasyczny repertuar operetkowy, musicalowy oraz charakterystyczny baryton.

Listy

Więcej informacji

Proszę czekać…