Clyde De Vinna był wybitnym amerykańskim operatorem filmowym, który zapisał się w historii kina jako mistrz zdjęć plenerowych oraz pionier pracy w ekstremalnych warunkach geograficznych. Urodził się 13 lipca 1890 roku w Sedalii, w stanie Missouri, a wykształcenie zdobył na University of Arkansas. Karierę w przemyśle filmowym rozpoczął około 1915 roku, w okresie, gdy Hollywood dopiero kształtowało swój system studyjny. Od samego początku De Vinna wykazywał niechęć do pracy w zamkniętych atelier, preferując realizacje wymagające bliskiego kontaktu z naturą i autentycznym światłem. W latach 20. XX wieku jego kariera nabrała tempa dzięki współpracy z czołowymi wytwórniami, takimi jak MGM. Choć pracował przy tak monumentalnych dziełach jak „Ben-Hur: A Tale of the Christ” (1925), jego nazwisko stało się rozpoznawalne na całym świecie dzięki wyprawom na południowy Pacyfik. W 1928 roku zrealizował zdjęcia do filmu „White Shadows in the South Seas” , który kręcono w trudnych warunkach na Tahiti. De Vinna musiał tam wykazać się niezwykłą inwencją, tworząc polowe laboratoria do wywoływania taśmy w tropikalnym klimacie. Za to osiągnięcie został uhonorowany Nagrodą Akademii Filmowej (Oscarem) podczas drugiej w historii ceremonii rozdania tych statuetek. Na początku lat 30. operator umocnił swoją reputację specjalisty od zadań niemożliwych, pracując przy filmie „Trader Horn” (1931). Była to pierwsza tak wielka produkcja dźwiękowa realizowana w sercu Afryki, co wiązało się z koniecznością transportowania ton delikatnego sprzętu przez dżunglę i pustynię. To właśnie De Vinna ukształtował wizualny styl wczesnych filmów o Tarzanie, w których główne role grał Johnny Weissmuller. Jego praca charakteryzowała się doskonałym wykorzystaniem naturalnego oświetlenia oraz dynamicznym prowadzeniem kamery w miejscach, które wcześniej uznawano za niedostępne dla ekip filmowych. Poza pracą na planie De Vinna był pasjonatem krótkofalarstwa, a jego umiejętności radiowe często ratowały łączność podczas zagranicznych ekspedycji filmowych. W czasie II wojny światowej służył w Korpusie Piechoty Morskiej USA, dokumentując walki na Pacyfiku jako operator polowy. Jego kariera trwała niemal cztery dekady i objęła kluczowy dla kina proces przejścia od obrazu niemego do dźwiękowego oraz od czarno-białego do barwnego. Clyde De Vinna zmarł 26 lipca 1953 roku w Los Angeles, pozostawiając po sobie dorobek ponad 120 filmów, które do dziś są podziwiane za ich techniczną odwagę i wizualną surowość.