Evelyn Brent (ur. jako Mary Elizabeth Riggs; 20 października 1899 – 4 czerwca 1975) była amerykańską aktorką filmową i teatralną, która zyskała sławę w erze kina niemego, często portretując silne, tajemnicze i niezależne kobiety. Zaczęła karierę na ekranie jako statystka w Fort Lee w New Jersey, używając swojego panieńskiego nazwiska Betty Riggs, a jej debiutem był film niemy z 1915 roku „The Shooting of Dan McGrew”. Po I wojnie światowej spędziła cztery lata w Anglii, gdzie występowała na scenie i w filmach produkowanych przez brytyjskie firmy, co dało jej impuls do dalszej kariery. Po powrocie do Hollywood w 1922 roku jej kariera nabrała tempa. Została wybrana na jedną z „WAMPAS Baby Stars” w 1923 roku. Jej najbardziej znaną rolą była postać „Feathers” McCoy, dziewczyny gangstera, w obrazie Josefa von Sternberga „Ludzie podziemia” (1927), często uznawanym za pierwszy film noir. Evelyn Brent z powodzeniem przeszła do ery filmów dźwiękowych, pojawiając się w pierwszym w pełni udźwiękowionym filmie Paramounta Interference (1928). Jednak z czasem jej rola zmalała do ról drugoplanowych w filmach klasy B, westernach i serialach. Po wystąpieniu w ponad 120 filmach Brent przeszła na emeryturę w 1950 roku i przez kilka lat pracowała jako agentka aktorska. Swój ostatni ekranowy występ miała gościnnie w serialu telewizyjnym „Wagon Train” w 1960 roku. Evelyn Brent była zamężna trzykrotnie: z B.P. Finemanem, producentem Harrym D. Edwardsem oraz aktorem wodewilowym Harrym Foxem. Zmarła na atak serca 4 czerwca 1975 roku w swoim domu w Los Angeles. W 1960 roku została uhonorowana gwiazdą w Hollywood Walk of Fame za wkład w przemysł filmowy.