Adriana Prodeus

Fabelmanowie — Słynna spielbergowska epickość startuje więc z dokumentalnej trampoliny i skacze naprawdę wysoko. przeczytaj recenzję

Na chwilę, na zawsze — Reżyser myli tropy, zmienia konwencje, na nic nie umie się zdecydować. przeczytaj recenzję

Margot i Alma — Ultrakolorowy film Anaïs Volpé jest snem o tym, jak przyjaźń stanowi niezbędny grunt, aby dojrzeć jako człowiek. przeczytaj recenzję

Elvis — "Elvis" to karuzela: wydaje ci się, że lecisz, a naprawdę kręcisz się w kółko. przeczytaj recenzję

Men — "Men" jest jak piekło Hieronima Boscha, Biblia pauperum, wykładająca moralność w obrazkach dla maluczkich. przeczytaj recenzję

Mała mama — Céline Sciamma korzysta z tradycji baśni i szczodrze cytuje kino Spielberga i Miyazakiego, lecz sięga w przyszłość: jak dogadać się ze swoim dzieckiem czy rodzicem? przeczytaj recenzję

Boscy — Satyra na przemysł kinematograficzny, świat festiwali i jego aktorów: producentów, reżyserów i gwiazdorów była nie do przecenienia na pokrytym czerwonymi dywanami Lido. przeczytaj recenzję

C'mon C'mon — Trudno się oprzeć, łatwo dać zaczarować. Co dla jednych będzie kłamstwem zasłaniającym realne społeczne problemy, dla innych okaże się szkołą uczuć, nadzieją niezbędną do przeżycia. przeczytaj recenzję

355 — Potrzebny mniej więcej tak bardzo jak ślepa kiszka, migdałki, kość ogonowa. "355" to film, który pojawia się bez przyczyny, jak ósemki od razu do wyrwania. przeczytaj recenzję

Licorice Pizza — „Licorice Pizza” budzi wiele wrażeń. Nic innego we współczesnym kinie nie smakuje w ten sposób. przeczytaj recenzję