Odcinki

Filozof Merlí Bergeron zostaje bez pracy i dachu nad głową. Los uśmiecha się do niego, gdy otrzymuje etat nauczyciela w liceum, do którego chodzi jego syn, Bruno. Już podczas pierwszej lekcji Merlí łamie wszelkie schematy, zachęcając uczniów do samodzielnego myślenia i kwestionowania autorytetów. Nazywa swoją klasę „perypatetykami”, nawiązując do uczniów Arystotelesa. Jego kontrowersyjny styl pracy budzi zachwyt młodzieży, ale i natychmiastową niechęć innych pedagogów.

Merlí przybliża uczniom postać Platona i jego słynną alegorię jaskini, zachęcając ich do wyjścia poza narzucone schematy postrzegania rzeczywistości. Nauczyciel skupia swoją uwagę na Gerardzie, nieśmiałym chłopcu, który zmaga się z nadopiekuńczością matki. Tymczasem napięcie między Merlím a resztą kadry pedagogicznej rośnie, zwłaszcza w relacji z surowym Eugeniem. Syn głównego bohatera, Bruno, wciąż ma trudności z zaakceptowaniem ojca w roli swojego nauczyciela.

Merlí wprowadza klasę w świat myśli Niccolò Machiavellego, prowokując dyskusję o tym, czy cel uświęca środki. Nauczyciel postanawia wykorzystać tezy filozofa w praktyce, by pomóc jednemu z uczniów, który padł ofiarą niesprawiedliwego oskarżenia o kradzież testu. Tymczasem Bruno musi zmierzyć się z zazdrością o uwagę, jaką ojciec poświęca innym nastolatkom. W pokoju nauczycielskim wybucha kolejny konflikt, gdy Merlí wchodzi w drogę dyrekcji, podważając ustalone zasady karania.

Tematem przewodnim lekcji staje się Arystoteles i jego koncepcja szczęścia oraz złotego środka. Merlí zauważa, że Bruno ma problem z zaakceptowaniem swojej tożsamości i relacjami w grupie, więc próbuje go wspierać w nieszablonowy sposób. Jednocześnie nauczyciel angażuje się w pomoc uczniowi, który cierpi na agorafobię i od dawna nie opuszcza domu. W szkole wybucha skandal związany z anonimowym profilem w mediach społecznościowych, co zmusza kadrę do podjęcia radykalnych kroków.

Merlí przybliża klasie postać Sokratesa, skupiając się na jego metodzie zadawania pytań i wartości ironii. Nauczyciel postanawia odwiedzić w domu Ivana, chłopca cierpiącego na agorafobię, by spróbować przekonać go do powrotu do szkoły. Między pedagogiem a matką ucznia dochodzi do spięcia na tle metod wychowawczych. Tymczasem w liceum wybucha afera po tym, jak jeden z uczniów zostaje przyłapany na robieniu zdjęć koleżance, co zmusza klasę do refleksji nad etyką i prywatnością.

Głównym tematem lekcji staje się pesymizm Arthura Schopenhauera, co skłania uczniów do refleksji nad sensem cierpienia i pragnień. Merlí kontynuuje swoje wizyty u Ivana, próbując przełamać jego lęk przed światem zewnętrznym za pomocą radykalnych metod prowokacji. Tymczasem w szkole narasta napięcie – polonista Toni zaczyna tracić cierpliwość do zachowania klasy. Bruno czuje coraz większą frustrację z powodu obecności ojca, zwłaszcza gdy wychodzą na jaw sekrety z ich życia prywatnego.

Merlí wykorzystuje teorię Michela Foucaulta na temat dyscypliny i nadzoru, by zwrócić uwagę uczniów na mechanizmy kontroli w szkole. Nauczyciel staje w obronie nastolatka, który czuje się osaczony przez rygorystyczne zasady dyrekcji. Jednocześnie Merlí próbuje zbliżyć się do nauczycielki Laury, co nie uchodzi uwadze reszty kadry. Ivan robi mały krok naprzód w walce z agorafobią, ale niespodziewana wizyta kolegów z klasy wystawia jego pewność siebie na bardzo ciężką próbę.

Nauczyciel wprowadza klasę w koncepcje Guya Deborda dotyczące „społeczeństwa spektaklu”, analizując, jak bardzo wizerunek dominuje nad autentycznym życiem. Merlí krytykuje uzależnienie młodzieży od mediów społecznościowych i sztucznych pozorów. Jednocześnie w szkole dochodzi do poważnego konfliktu, gdy intymne nagranie jednej z uczennic trafia do sieci. Merlí próbuje pomóc ofierze hejtu, podczas gdy Ivan mierzy się z kolejną barierą w powrocie do normalności.

Merlí przedstawia klasie filozofię Epikura, skupiając się na dążeniu do przyjemności i unikaniu cierpienia. Nauczyciel zachęca uczniów, by zastanowili się, co naprawdę daje im radość w życiu. Tymczasem w szkole organizowany jest festyn, który staje się tłem dla wielu miłosnych zawirowań. Merlí kontynuuje swoją misję pomocy Ivanowi, próbując namówić go na wyjście z domu na spacer. Bruno czuje zazdrość, widząc bliską relację ojca z innymi uczniami, co prowadzi do kłótni.

Merlí omawia nurt sceptycyzmu, podważając możliwość poznania prawdy absolutnej i zachęcając uczniów do kwestionowania wszystkiego, co słyszą. Nauczyciel angażuje się w pomoc uczniowi, który ma problemy z surowym ojcem, co wywołuje kolejny spór z dyrekcją o przekraczanie kompetencji. Tymczasem relacja Brunona i Pola wchodzi w nową, skomplikowaną fazę, a Ivan zaczyna poważnie rozważać powrót do szkoły. Atmosfera w pokoju nauczycielskim staje się gęsta od plotek o życiu Merlíego.

Lekcja poświęcona sofistom staje się dla Merlíego okazją do nauki sztuki perswazji i retoryki. Nauczyciel pokazuje uczniom, jak manipulować argumentami, co szybko znajduje zastosowanie w szkolnych realiach. Tymczasem Joan zmaga się z ogromną presją ze strony ojca, który nie akceptuje ocen i wyborów syna. Merlí postanawia interweniować, co kończy się ostrym konfliktem. Ivan przygotowuje się do przełomowego kroku – oficjalnego powrotu do szkoły po długiej izolacji.

Merlí przybliża uczniom postać Davida Hume’a, skupiając się na empatii i emocjach jako fundamentach ludzkiego działania. Lekcja skłania nastolatków do refleksji nad ich własnymi uczuciami i relacjami z bliskimi. Tymczasem Ivan, mimo ogromnego stresu, podejmuje próbę powrotu do szkolnych murów, co staje się wielkim wydarzeniem dla całej klasy. Jednocześnie wybucha afera związana z kradzieżą pytań egzaminacyjnych, a podejrzenia padają na osoby, których nikt wcześniej nie podejrzewał.

Finał pierwszego sezonu skupia się na filozofii Friedricha Nietzschego i koncepcji nadczłowieka. Merlí zachęca uczniów, by odrzucili narzucone moralne kajdany i sami tworzyli własne wartości. W szkole narasta napięcie związane z końcowymi ocenami oraz przyszłością nielubianego nauczyciela. Ivan musi ostatecznie zmierzyć się ze swoimi lękami, a Bruno zbiera się na odwagę, by szczerze porozmawiać o swoich uczuciach. Serial kończy się mocnym akcentem, zostawiając bohaterów w punkcie zwrotnym.

Rozpoczyna się nowy rok szkolny. Merlí wita swoich uczniów, omawiając myśl Presokratyków, którzy szukali początku wszechświata w naturze. W klasie pojawia się nowa uczennica, Marc, oraz nowa, wyjątkowo surowa nauczycielka historii, Coralina, która od razu wchodzi w konflikt z głównym bohaterem. Tymczasem Ivan czuje presję związaną z pełnym powrotem do szkoły, a Pol zmaga się z problemami finansowymi rodziny, co zmusza go do podjęcia trudnych decyzji dotyczących jego przyszłości.

Merlí przybliża klasie filozofię Thomasa Hobbesa, analizując jego pesymistyczną wizję natury ludzkiej i teorię umowy społecznej. Dyskusja o tym, czy człowiek jest dla drugiego człowieka wilkiem, znajduje odzwierciedlenie w narastających konfliktach między uczniami. Coralina umacnia swoją pozycję w szkole, wprowadzając rygorystyczne zasady, które uderzają bezpośrednio w metody Merlíego. Tymczasem Pol próbuje ukryć przed rówieśnikami trudną sytuację domową, co wystawia jego lojalność na próbę.

Merlí przedstawia klasie filozofię stoików, ucząc młodych ludzi, jak zachować spokój i dystans wobec życiowych trudności oraz silnych emocji. Lekcja trafia na podatny grunt, gdyż Pol coraz gorzej radzi sobie z problemami finansowymi w domu, a Joan ponownie ściera się z surowością swojego ojca. Jednocześnie Coralina kontynuuje swoją krucjatę przeciwko Merlíemu, próbując podważyć jego autorytet przed dyrekcją, co prowadzi do otwartego konfliktu w pokoju nauczycielskim.

Lekcja poświęcona Immanuelowi Kantowi i jego imperatywowi kategorycznemu zmusza uczniów do refleksji nad moralnością i obowiązkiem. Merlí rzuca klasie wyzwanie, by zawsze postępowali tak, jakby ich czyny miały stać się prawem powszechnym. Tymczasem w szkole wybucha skandal związany z naruszeniem prywatności jednej z osób, co wystawia na próbę lojalność grupy. Relacja Merlíego z Giną staje się coraz poważniejsza, a Coralina znajduje kolejny powód, by donieść na nauczyciela do kuratorium.

Merlí przybliża klasie postać Hipparchii, jednej z nielicznych cyniczek, by porozmawiać o roli kobiet w filozofii i społeczeństwie. Nauczyciel zachęca uczennice do walki o własną niezależność i przeciwstawiania się konwenansom. Tymczasem Berta czuje się niedoceniana i popada w konflikt z grupą, a jej buntownicze zachowanie przyciąga uwagę Coraliny. Atmosfera zagęszcza się również w domu Merlíego, gdy Gina zaczyna domagać się od niego jaśniejszych deklaracji dotyczących ich wspólnej przyszłości.

Lekcja o Michelu de Montaigne’u staje się dla uczniów lekcją akceptacji własnych niedoskonałości i szczerości wobec siebie. Merlí zachęca klasę, by nie wstydzili się swojej natury, co prowokuje głębokie wyznania wśród nastolatków. Tymczasem Gerard przeżywa miłosne kłopoty, a jego matka znów próbuje ingerować w życie szkoły. Sytuacja między Merlím a Giną komplikuje się przez zazdrość, a Coralina wykorzystuje każdą okazję, by wprowadzić w liceum atmosferę strachu i donosicielstwa.

Merlí wprowadza uczniów w teorię performatywności płci Judith Butler, wywołując gorącą dyskusję na temat tożsamości i narzuconych ról społecznych. Lekcja staje się szczególnie ważna dla Brunona, który wciąż szuka odwagi, by w pełni być sobą. Tymczasem w szkole narasta napięcie wokół nowej uczennicy, a Coralina próbuje przeforsować restrykcyjne zasady dotyczące wyglądu młodzieży. Relacja Merlíego z synem zostaje wystawiona na próbę, gdy na jaw wychodzą kolejne skrywane dotąd sekrety.

Merlí analizuje teorie Sigmunda Freuda, skupiając się na roli nieświadomości, snów i popędów w życiu człowieka. Lekcja skłania uczniów do analizy własnych ukrytych lęków i pragnień. Tymczasem Oliver musi zmierzyć się z bolesną rodzinną przeszłością, co wywołuje u niego silne emocje. Relacja Merlíego z Giną przechodzi kryzys, gdy nauczyciel zaczyna unikać odpowiedzialności. Jednocześnie Coralina znajduje sposób, by uderzyć w Merlíego, wykorzystując skargę jednego z rodziców.

Merlí przybliża uczniom filozofię Kartezjusza, zachęcając ich do stosowania metodycznego wątpienia w poszukiwaniu prawdy. Hasło „myślę, więc jestem” staje się dla nastolatków punktem wyjścia do analizy własnej egzystencji i szczerości intencji. Tymczasem w szkole narasta napięcie, gdy Coralina odkrywa poufne informacje, które mogą zaszkodzić Merlíemu. Marc zmaga się z trudną sytuacją brata, a nauczyciel, mimo własnych problemów z Giną, postanawia zaangażować się w pomoc rodzinie chłopca.

Lekcja o Fryderyku Engelsie staje się pretekstem do rozmowy o klasach społecznych, własności i nierównościach. Merlí pobudza uczniów do krytycznego spojrzenia na współczesny kapitalizm. Teorie te nabierają realnego wymiaru dla Pola, który boryka się z coraz trudniejszą sytuacją materialną. W szkole dochodzi do ostrej konfrontacji między Merlím a Coraliną, która próbuje wprowadzić system kar uderzający w najbiedniejszych uczniów. Tymczasem Joan podejmuje radykalną decyzję dotyczącą ojca.

Merlí wprowadza klasę w prowokacyjne idee Slavoja Žižka, analizując współczesną ideologię i sposób, w jaki media kształtują nasze pragnienia. Nauczyciel zachęca uczniów do dekonstrukcji otaczającej ich rzeczywistości. Tymczasem napięcie między Merlím a Coraliną sięga zenitu, gdy dochodzi do otwartego buntu uczniów przeciwko jej metodom. Pol staje przed życiowym wyborem, który może odmienić jego przyszłość, a Oliver próbuje pomóc koledze, wykorzystując lekcje o solidarności w praktyce.

Merlí wprowadza klasę w świat taoizmu, tłumacząc zasady płynięcia z prądem życia i akceptacji zmian. Nauczyciel zachęca uczniów, by przestali walczyć z rzeczami, na które nie mają wpływu. Lekcja okazuje się niezwykle cenna dla klasy, która musi zmierzyć się z nagłym i bolesnym wydarzeniem wstrząsającym całą szkołą. Śmierć bliskiej osoby zmusza bohaterów do przewartościowania swoich postaw. Nawet Merlí traci swój zwykły rezon, próbując wesprzeć załamanych nastolatków w żałobie.

Finał sezonu poświęcony jest Boecjuszowi i jego refleksjom nad losem, przypadkiem i pocieszeniem, jakie daje filozofia w obliczu tragedii. Po wstrząsającej śmierci, cała społeczność szkolna próbuje poradzić sobie z żałobą. Merlí, samemu będąc wstrząśniętym, stara się być oparciem dla uczniów i syna. Sezon zamyka się klamrą zmian: Pol podejmuje decyzję dotyczącą swojej przyszłości, a Bruno żegna się z Hiszpanią. Merlí żegna swoich „perypatetyków” z poczuciem dumy, gotów na nowe wyzwania w nadchodzącym roku.

Uczniowie wracają do szkoły po wakacjach, a Merlí wprowadza ich w świat myśli Waltera Benjamina, analizując pojęcie historii i postępu. W liceum pojawia się nowa nauczycielka, Silvana, która swoją energią i nowoczesnym podejściem natychmiast zjednuje sobie sympatię klasy, co budzi u Merlíego ukłutą zazdrość. Tymczasem Pol próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości bez Brunona, a Tània zmaga się z niepewnością dotyczącą swojej przyszłości i relacji z bliskimi przyjaciółmi.

Merlí przybliża uczniom postać Adama Smitha, analizując zasady wolnego rynku i koncepcję „niewidzialnej ręki”. Nauczyciel zachęca klasę do dyskusji o tym, czy egoizm jednostki faktycznie służy całemu społeczeństwu. Tymczasem popularność Silvany rośnie, co irytuje Merlíego i skłania go do ryzykownych zachowań. Pol próbuje dorobić na boku, co prowadzi do spięć, a Marc staje przed dylematem, gdy jego brat wpada w tarapaty, z których trudno wyjść bez pomocy dorosłych.

Merlí omawia filozofię Alberta Camusa i jego koncepcję absurdu, zachęcając uczniów do buntu przeciwko bezsensowi życia i odnalezienia w nim własnego sensu. Gerard przeżywa trudny okres związany z życiem rodzinnym, a jego apatia staje się dla Merlíego pretekstem do działania. Tymczasem rywalizacja z Silvaną przybiera na sile, a Pol, pod wpływem lekcji, zaczyna kwestionować swoje dotychczasowe wybory. Filozof stara się pomóc uczniom odnaleźć siłę do walki z przeciwnościami losu.

Lekcja o Karolu Marksie staje się dla uczniów impulsem do rozmowy o walce klas, alienacji i wyzysku we współczesnym świecie. Merlí prowokuje klasę, by zastanowiła się nad niesprawiedliwością systemu, w którym żyją. Tymczasem Pol mierzy się z kolejnymi problemami finansowymi, co sprawia, że teorie Marksa stają mu się niezwykle bliskie. Silvana proponuje innowacyjny projekt szkolny, który jeszcze bardziej przyciąga uczniów, zmuszając Merlíego do walki o odzyskanie pozycji lidera w grupie.