George Francis Abbott, znany jako „Pan Broadway”, był jedną z najbardziej wpływowych postaci w historii amerykańskiego teatru. Jego kariera trwała niesamowite 82 lata, podczas których pracował jako aktor, reżyser, dramaturg i producent przy ponad 120 produkcjach. Urodził się 25 czerwca 1887 roku w Forestville w stanie Nowy Jork. W młodości rodzina przeniosła się do Wyoming, gdzie George pracował m.in. jako posłaniec i kowboj. Po ukończeniu University of Rochester w 1911 roku, przeniósł się na Harvard, aby studiować dramaturgię. Na Broadwayu zadebiutował jako aktor w 1913 roku w sztuce The Misleading Lady. Abbott zrewolucjonizował teatr, wprowadzając dynamiczny styl reżyserii oparty na szybkim tempie i precyzyjnym komizmie. Słynął z bycia „lekarzem przedstawień” – potrafił uratować niemal każdą produkcję będącą w tarapatach przed premierą. Był współautorem i reżyserem takich klasyków jak „The Pajama Game” (1954), „Damn Yankees” (1955), ”A Funny Thing Happened on the Way to the Forum” (1962) oraz nagrodzonego Nagrodą Pulitzera musicalu „Fiorello” (1959). Odkrył lub znacząco pomógł w karierze takim legendom jak Gene Kelly, Shirley MacLaine, Bob Fosse, Harold Prince czy Leonard Bernstein. Choć skupiał się na teatrze, odnosił sukcesy w filmie. Otrzymał nominację do Oscara za scenariusz do „Na Zachodzie bez zmian” (1930). Abbott był znany z niezwykłej witalności. Do setnych urodzin regularnie grał w golfa i tańczył. Był trzykrotnie żonaty: z Edną Lewis, aktorką Mary Sinclair oraz Joy Valderramą, którą poślubił w wieku 96 lat. Zmarł na udar mózgu w swoim domu w Miami Beach 31 stycznia 1995 roku, mając 107 lat. Jeszcze tydzień przed śmiercią pracował nad poprawkami do scenariusza wznowienia „The Pajama Game”.