Maja Głogowska

Profesor Marston i Wonder Women — Kino feministyczne i swoista pieśń pochwalna reżyserki ku miłości nie znalazła w moim sercu specjalnego miejsca, ale nie zgadzam się z tym, że nie zasłużyła na pokazy w naszym rodzimym kraju. przeczytaj recenzję

Żegnaj Christopher Robin — Chętnie zatopiłabym się w fali emocji tej produkcji, ale nie potrafię wybaczyć jej kłamstwa na tylu polach. Bo jeżeli produkcja biograficzna nie jest szczera, to jak inne mają być? przeczytaj recenzję

Jestem najlepsza. Ja, Tonya — I, Tonya to wielki tryumf kina niezależnego, produkcja, którą będą wizualizowała w swojej głowie jeszcze przez długi czas. przeczytaj recenzję

Mudbound — Mudbound próbuje flirtować z kilkoma myślami, ale robi to przedstawiając równocześnie nieśmiertelne stereotypy. przeczytaj recenzję

Dziwolągi — Dzięki odwadze reżysera i gwałtownej reakcji, z jaką spotkał się film śmiało możemy mówić o Dziwolągach jako o jednym z filarów popkultury. przeczytaj recenzję

Ingrid wyrusza na zachód — Matt Spicer udowadnia widzom, że życie instagramowych gwiazd nie jest takie idealne jakie nam się wydaje. Gdyby nie przewidywalny scenariusz produkcja mogłaby pełnić funkcje edukacyjne w polskich szkołach. przeczytaj recenzję

I tak cię kocham — Trzymam kciuki za nominację do Oscara dla scenarzystów filmu - to co zrobili z humorem i niedopowiedzianymi słowami jest godne wszelkich, złotych statuetek. przeczytaj recenzję

Projekt Floryda — The Florida Project stwierdzicie, że to film o niczym - musiało wam coś umknąć. Baker zrobił wszystko, by widz mógł obserwować świat oczami dziecka, które jeszcze nie zna okrucieństwa tego świata. przeczytaj recenzję

Mój przyjaciel Dahmer — Mój przyjaciel Dahmer to produkcja, którą powinien zobaczyć każdy. Nieważne czy jesteś rodzicem, czy nastolatkiem. To coś dla każdego CZŁOWIEKA. przeczytaj recenzję

Szczęściarz — Szczęściarz to filmowa adaptacja powieści o tym samym tytule — rola wygląda na napisaną specjalnie pod Stantona. Już mi go brakuje. przeczytaj recenzję