Glenn Tryon urodził się 2 sierpnia 1898 roku w Julietta w stanie Idaho jako Glenn Tryon. Był synem George’a W. Tryona oraz Alice Tryon. Zanim rozpoczął karierę filmową, występował w wodewilu, gdzie wypracował precyzyjne wyczucie rytmu komediowego i scenicznej ekspresji. To doświadczenie sprawiło, że w latach 20. został zaangażowany przez Hal Roach Studios jako jeden z młodych komików rozwijanych po odejściu Harolda Lloyda. W epoce kina niemego specjalizował się w rolach sympatycznych, ambitnych młodzieńców. Wystąpił m.in. w „The Battling Orioles” (1924). Wraz z nadejściem dźwięku potwierdził swoją wszechstronność, grając Hanka Mahoneya w „The Broadway Melody” (1929) – jednym z pierwszych wielkich musicali dźwiękowych i zdobywcy Oscara dla najlepszego filmu. Udział w tej produkcji dowiódł, że potrafił odnaleźć się w nowej formule kina dialogowego i muzycznego. W kolejnych latach coraz częściej pracował jako scenarzysta i reżyser. W Universal Pictures realizował filmy klasy B, m.in. „Beauty for the Asking” (1939) z Lucille Ball. Był również scenarzystą komedii „Keep ’Em Flying” (1941) z duetem Abbott i Costello, współtworząc mechanizmy humoru oparte na rytmie i slapsticku. Jego kariera obejmowała ponad cztery dekady działalności w przemyśle filmowym. Był trzykrotnie żonaty: z Lillian Hall, z aktorką Pauline Starke (1928–1934) oraz z Jane Woodworth, którą poślubił w 1942 roku i z którą pozostał do końca życia. W późniejszych latach wycofał się z Hollywood i zamieszkał w rejonie Joshua Tree w Kalifornii. Zmarł 6 września 1972 roku w wieku 74 lat. Został pochowany na cmentarzu Twentynine Palms Cemetery w hrabstwie San Bernardino.