Renée Adorée była jedną z najbardziej charyzmatycznych gwiazd złotego wieku kina niemego, znaną z niezwykłej ekspresji i "ziemskiej" osobowości na ekranie. Urodziła się jako Jeanne de la Fonte 30 września 1898 roku w Lille we Francji. Jej rodzice byli artystami cyrkowymi (ojciec klaunem, matka amazonką), a ona sama przyszła na świat dosłownie w cyrkowym namiocie. Już jako pięciolatka występowała jako akrobatka i tancerka, podróżując z trupą po całej Europie. Wybuch I wojny światowej zastał ją w Brukseli, skąd uciekła do Londynu. Po krótkim pobycie w Australii, gdzie zadebiutowała w filmie "£500 Reward" (1918), trafiła do Nowego Jorku. Tam przyjęła pseudonim Renée Adorée (z fr. „narodzona na nowo” i „uwielbiana”) i zaczęła występować na Broadwayu. Jej przełom nastąpił w 1925 roku dzięki roli francuskiej chłopki Melisandy w filmie „Wielka Parada” w reżyserii Kinga Vidora. Film stał się gigantycznym sukcesem komercyjnym, a scena, w której Renée żegna wyruszającego na front ukochanego (granego przez Johna Gilberta), przeszła do historii kina jako jedna z najbardziej wzruszających. W ciągu swojej krótkiej kariery zagrała w około 45 filmach. W 1930 roku, u progu ery kina dźwiękowego, zdiagnozowano u niej gruźlicę. Mimo zaleceń lekarzy uparła się, by dokończyć swój ostatni film "Call of the Flesh". Po zakończeniu zdjęć spędziła dwa lata w sanatorium w Arizonie, jednak choroba okazała się silniejsza. Zmarła 5 października 1933 roku w Kalifornii, mając zaledwie 35 lat. Została pochowana na słynnym Hollywood Forever Cemetery. Jej wkład w rozwój kinematografii upamiętnia gwiazda w Hollywood Walk of Fame przy 1601 Vine Street.