Sidney Bracey urodził się 18 grudnia 1877 roku w Melbourne w stanie Wiktoria w Australii jako Sidney Bracey. Był synem Henry’ego Braceya, znanego tenora operowego i aktora, oraz Rose Musgrove, aktorki teatralnej. Pochodził z rodziny o silnych tradycjach scenicznych, stanowiącej część australijskiej „dynastii” teatralnej, co od najmłodszych lat kształtowało jego warsztat i obycie sceniczne. Karierę rozpoczął w teatrze, występując w Australii i Wielkiej Brytanii, gdzie zdobył solidne podstawy aktorskie. W pierwszej dekadzie XX wieku przeniósł się do Stanów Zjednoczonych i związał się z jedną z najważniejszych wczesnych wytwórni filmowych – Thanhouser Company w New Rochelle. To właśnie tam zdobył status rozpoznawalnego aktora, występując w licznych produkcjach oraz w jednym z pierwszych wielkich seriali filmowych „The Million Dollar Mystery” z 1914 roku, który przyniósł mu szeroką popularność jeszcze przed ukształtowaniem się systemu hollywoodzkiego. Po przeniesieniu działalności przemysłu filmowego do Kalifornii kontynuował karierę w Hollywood, gdzie z czasem wyspecjalizował się w rolach charakterystycznych. Stał się niemal „dyżurnym lokajem” amerykańskiego kina – jego elegancja, nienaganne maniery oraz sceniczna dyscyplina sprawiały, że był regularnie obsadzany w rolach służących, urzędników i przedstawicieli wyższych sfer. W rzeczywistości jego emploi było znacznie szersze, a komediowe wyczucie pozwalało mu tworzyć wyraziste, zapamiętywalne epizody. Współpracował z wieloma czołowymi twórcami i aktorami epoki. Szczególnie ceniona była jego współpraca z Busterem Keatonem, między innymi przy filmie „The Cameraman” z 1928 roku, gdzie jego rola redaktora stanowi przykład doskonałego wyczucia rytmu komediowego. W kolejnych latach stał się stałym elementem obsad w dużych wytwórniach, zwłaszcza w MGM, gdzie należał do grona zaufanych aktorów epizodycznych. Pojawiał się w licznych produkcjach lat trzydziestych, w tym w popularnych seriach filmowych, takich jak cykl o Tarzanie czy filmy z serii „The Thin Man”. W przeciwieństwie do wielu aktorów kina niemego bez problemu przeszedł do epoki dźwiękowej. Jego wyraźna dykcja oraz teatralne doświadczenie pozwoliły mu utrzymać ciągłość kariery, a nawet zwiększyć liczbę występów. W latach trzydziestych i na początku czterdziestych był jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów drugiego planu, pojawiając się w setkach filmów jako nieodzowny element świata przedstawionego. W życiu prywatnym pozostawał związany ze środowiskiem artystycznym, jednak prowadził raczej dyskretne życie poza światłem reflektorów. Sidney Bracey zmarł 5 sierpnia 1942 roku w Hollywood w Los Angeles w stanie Kalifornia, mając 64 lata. Został pochowany na cmentarzu Hollywood Forever, jednym z najważniejszych miejsc spoczynku ludzi kina. Pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych aktorów drugoplanowych złotej ery Hollywood – jego droga od gwiazdy wczesnego kina w wytwórni Thanhouser do „niezastąpionego lokaja” wielkich produkcji ukazuje, jak istotną rolę w historii filmu odgrywali aktorzy budujący drugi plan.