Eddie Kane, urodzony 12 sierpnia 1889 roku w St. Louis w stanie Missouri w USA, był amerykańskim aktorem filmowym, telewizyjnym i scenicznym, specjalizującym się w rolach charakterystycznych i komediowych. Był synem rodziny o nieudokumentowanej w pełni historii zawodowej. Od młodości związany był ze sceną, a swoje doświadczenie rozwijał jako gwiazda vaudeville’u, występując w duecie z Jayem Hermanem jako „Kane and Herman”. To właśnie w vaudeville’u wypracował charakterystyczny styl bycia, który później przeniósł do kina i telewizji. Karierę filmową rozpoczął w latach 20. XX wieku w produkcjach niemych, a następnie przeszedł do kina dźwiękowego. Przełomową rolą była postać Francisa Zanfielda w „The Broadway Melody” (1929), pierwszym dźwiękowym filmie nagrodzonym Oscarem, gdzie Kane parodiował słynnego Florenza Ziegfelda. W kolejnych dekadach stał się w Hollywood „dyżurnym” odtwórcą ról managerów hoteli, mistrzów ceremonii, eleganckich kelnerów i reżyserów, wyróżniając się nienagannymi manierami, szybkim sposobem mówienia i charakterystycznym cienkim wąsikiem. Kane należał do nieoficjalnej „stajni” aktorów Franka Capry, pojawiając się w niemal wszystkich najważniejszych dziełach reżysera, w tym w „To wspaniałe życie” (It’s a Wonderful Life, 1946) oraz „Pan Smith jedzie do Waszyngtonu” (Mr. Smith Goes to Washington, 1939). Był również stałym elementem komedii duetu Abbott i Costello, np. w „Abbott and Costello in the Foreign Legion”, gdzie jego poważna, niemal sztywna aparycja stanowiła idealne tło dla slapstickowych wygłupów komików. W branży znany był jako aktor „jednego dubla”. Dzięki ogromnemu doświadczeniu z vaudeville’u rzadko się mylił, co czyniło go niezwykle pożądanym w niskobudżetowych produkcjach oraz w telewizji na żywo, gdzie liczył się czas i brak pomyłek. W latach 50. i 60. odniósł też sukcesy w telewizji, pojawiając się w takich klasykach jak „I Love Lucy”, „The Dick Van Dyke Show” czy „Perry Mason”. W trakcie swojej ponad czterdziestoletniej kariery wystąpił w ponad 400 produkcjach filmowych i telewizyjnych, co czyniło go jednym z najbardziej zapracowanych aktorów charakterystycznych swojej epoki. W życiu prywatnym był żonaty z Eleną Kane (z domu Rosson), która również miała powiązania z branżą rozrywkową. Zmarł 30 kwietnia 1969 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia w USA na skutek ataku serca. Został pochowany na cmentarzu San Fernando Mission Cemetery w Mission Hills w Kalifornii. Eddie Kane pozostawił po sobie trwały ślad w historii amerykańskiego kina i telewizji jako niezwykle wszechstronny aktor charakterystyczny, którego obecność w setkach produkcji wzbogacała obsady, nadawała im charakterystyczny humor i elegancję oraz potwierdzała jego status aktora niezawodnego i wszechstronnego w „Złotej Erze” Hollywood.