Edna May Oliver urodziła się 9 listopada 1883 roku w Malden w stanie Massachusetts w USA jako Edna May Nutter. Była córką Charlesa Edwarda Nuttera i Mabel Goodwin Nutter. Pochodziła z rodziny o głębokich nowoangielskich korzeniach i podkreślała pokrewieństwo z prezydentami USA – Johnem Adamsem oraz Johnem Quincy Adamsem. Jej arystokratyczna maniera i surowa elegancja miały więc nie tylko sceniczne, ale i rodzinne uzasadnienie. Karierę rozpoczęła w teatrze, zdobywając uznanie na Broadwayu. Przełomem scenicznym była rola Parthy Ann Hawks w musicalu „Show Boat” (1927), która otworzyła jej drogę do Hollywood. Na ekranie zadebiutowała pod koniec lat 20. i szybko stała się jedną z najbardziej charakterystycznych aktorek drugiego planu wczesnego kina dźwiękowego. Jej znakiem rozpoznawczym były ostre rysy twarzy, smukła sylwetka oraz niski, wyrazisty głos. Z dystansem żartowała, że ma „gęsią twarz” lub „końską aparycję”, co potrafiła mistrzowsko wykorzystywać w rolach ekscentrycznych arystokratek, surowych ciotek i inteligentnych dam o ostrym języku. Wystąpiła m.in. w filmach „Cimarron” (1931), „David Copperfield” (1935), „A Tale of Two Cities” (1935) oraz w „Pride and Prejudice” (1940), gdzie stworzyła jedną z najbardziej pamiętnych ekranowych interpretacji Lady Catherine de Bourgh u boku Laurence’a Oliviera i Greer Garson. Jedną z jej nielicznych ról pierwszoplanowych była postać nauczycielki-detektyw Hildegarde Withers w serii filmów kryminalnych RKO, zapoczątkowanej obrazem „Penguin Pool Murder” (1932). Kreacja ta przyniosła jej popularność jako „królowej kryminału” w komediowej odsłonie. W 1940 roku otrzymała jedyną w swojej karierze nominację do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę w filmie „Drums Along the Mohawk”. W życiu prywatnym była żoną Donalda Christophera Macnaira (1928–1933). Małżeństwo zakończyło się rozwodem. Nie miała dzieci. Edna May Oliver zmarła 9 listopada 1942 roku w Los Angeles, w dniu swoich 59. urodzin, na skutek niedrożności jelit. Została pochowana na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale w Kalifornii. Pozostaje jedną z najwybitniejszych aktorek charakterystycznych klasycznego Hollywood – mistrzynią drugiego planu, której ironia, inteligencja i sceniczna dyscyplina nadawały filmom wyrafinowania i niezapomnianej wyrazistości.