Hector V. Sarno, urodzony jako Ettore Sarno 24 kwietnia 1880 roku w Neapolu w Królestwie Włoch, był włosko-amerykańskim aktorem filmowym. Był synem Camillo i Vincenzy Sarno, a jego brat, Louis Sarno, pracował w przemyśle filmowym jako rekwizytor. W młodości wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie rozpoczął karierę aktorską. Studiowanie formalne nie jest udokumentowane, a wczesne lata życia poświęcił przygotowaniom do pracy w teatrze i filmie. Karierę filmową rozpoczął już w 1911 roku w wytwórni Reliance, zdobywając doświadczenie w epizodycznych rolach w produkcjach niemych. W latach 20. XX wieku wystąpił w znaczących produkcjach, w tym w superprodukcji „The Sea Wolf” (1920) oraz u boku Douglasa Fairbanksa w „The Mark of Zorro” (1920). Był cenionym aktorem charakterystycznym, obsadzanym w rolach postaci etnicznych, ojców rodzin i mężczyzn o wyraźnym rysie charakteru. W kolejnych dekadach regularnie pojawiał się w produkcjach hollywoodzkich, zarówno w filmach dramatycznych, przygodowych, jak i komediowych. W późniejszych latach kariery, pod koniec lat 40. i na początku 50., coraz rzadziej występował w filmach kinowych, częściej pojawiając się w produkcjach telewizyjnych, co było naturalnym krokiem dla aktorów charakterystycznych jego pokolenia. Był żonaty z Rachael Sarno (z domu Fertig) i miał co najmniej dwoje dzieci: syna Camillo i córkę Vincenzę. Zmarł 16 grudnia 1953 roku w Pasadenie w stanie Kalifornia w USA. Dokładna przyczyna śmierci nie jest powszechnie udokumentowana. Został pochowany na cmentarzu Mountain View Cemetery and Mausoleum w Altadena w Kalifornii. Był jednym z najbardziej cenionych aktorów charakterystycznych w epoce kina niemego i wczesnego kina dźwiękowego w Hollywood. Specjalizował się w rolach drugoplanowych, często obsadzanych jako postacie etniczne lub starsi mężczyźni. W swojej karierze występował zarówno w filmach superprodukcjach, jak i produkcjach telewizyjnych na przełomie lat 40. i 50., utrzymując obecność w branży przez ponad cztery dekady.