Constance Binney urodziła się 28 czerwca 1896 roku w Nowym Jorku w stanie Nowy Jork w Stanach Zjednoczonych. Jej ojcem był Roy Binney, natomiast matką była Margaret Binney. Dorastała w środowisku sprzyjającym aktywności artystycznej, a od młodych lat kształciła się w kierunku tańca. Zanim weszła do świata filmu i teatru dramatycznego, pracowała jako tancerka, co miało bezpośredni wpływ na jej późniejszy styl sceniczny i ekranowy. Lekkość ruchu, naturalna elegancja oraz swoboda, które wyróżniały ją na ekranie, wynikały właśnie z tego przygotowania. Karierę rozpoczęła na scenie, a następnie szybko weszła do rozwijającego się przemysłu filmowego. Już od początku była kojarzona z typem bohaterek pełnych wdzięku, energii i towarzyskiej ogłady, często wywodzących się z dobrych domów lub funkcjonujących w lekkim repertuarze obyczajowym i romantycznym. Jej ekranowy wizerunek opierał się na subtelności, pogodzie i młodzieńczej świeżości, ale nie był jedynie efektem fotogeniczności – Binney miała również solidne przygotowanie sceniczne, które pozwalało jej budować postacie z dużą naturalnością. Ważnym elementem jej wczesnej drogi zawodowej była obecność siostry, Faire Binney, z którą należała do najbardziej rozpoznawalnych sióstr wczesnego Hollywood. Obie zadebiutowały wspólnie w filmie „Sporting Life” (1918), a ich nazwiska przez pewien czas funkcjonowały obok siebie jako część rodzinnego i artystycznego fenomenu. Dla Constance był to początek intensywnego okresu pracy w filmie niemym, w którym szybko zbudowała własną pozycję niezależnie od rodzinnych skojarzeń. W epoce kina niemego występowała regularnie i należała do popularnych aktorek lekkiego repertuaru. Wśród filmów, które umacniały jej pozycję, znalazły się między innymi „Erstwhile Susan” (1919), „The Stolen Kiss” (1920), „The Sleepwalker” (1920), „Such a Little Queen” (1921) oraz „Mid-Channel” (1920). Jej obecność na ekranie odpowiadała gustom publiczności pierwszych lat po I wojnie światowej, kiedy wielką popularnością cieszyły się bohaterki nowoczesne, pełne wdzięku, ale zarazem samodzielne i emocjonalnie wiarygodne. Constance Binney należała do grona aktorek, które idealnie wpisywały się w ten model. Jej kariera filmowa nie załamała się wskutek nadejścia kina dźwiękowego, lecz zakończyła się wcześniej, w 1923 roku, kiedy była jeszcze rozpoznawalną i cenioną gwiazdą. Ostatnim filmem w jej dorobku był „A Bill of Divorcement” (1923). Decyzja o odejściu z kina zapadła więc jeszcze przed technologicznym przełomem końca dekady. Binney świadomie wróciła wówczas do teatru i skupiła się na dalszym rozwoju scenicznym oraz na życiu prywatnym. Ten krok pokazuje, że nie była artystką wypchniętą przez zmieniającą się branżę, lecz osobą, która samodzielnie wyznaczyła sobie nowy kierunek. Po zakończeniu pracy filmowej z powodzeniem kontynuowała karierę sceniczną. Odniosła sukces zarówno na Broadwayu, jak i w Londynie, między innymi dzięki udziałowi w sztuce „Sunny” (1925). Potwierdziła tym samym, że jej umiejętności nie ograniczały się do kina niemego i że posiadała pełnowartościowy warsztat sceniczny, obejmujący również pracę z głosem. Jej powodzenie teatralne było naturalną kontynuacją wcześniejszej kariery i dowodem, że pozostawała artystką wszechstronną. W życiu prywatnym ważnym wydarzeniem było małżeństwo zawarte w 1932 roku z brytyjskim pilotem i arystokratą Henrym Cotterellem. Po ślubie przeprowadziła się do Anglii, co w dużym stopniu tłumaczy jej późniejsze oddalenie od amerykańskiego życia publicznego i filmowego. Ten etap życia oznaczał definitywne przejście od kariery hollywoodzkiej do bardziej prywatnej, europejskiej egzystencji. Constance Binney zmarła 15 listopada 1989 roku w Whitestone w stanie Nowy Jork. Pozostaje jedną z charakterystycznych aktorek amerykańskiego kina niemego, której znaczenie wynika nie tylko z popularności ekranowej, lecz także z umiejętności płynnego przejścia do teatru i świadomego zakończenia kariery filmowej u szczytu powodzenia. Jej droga zawodowa łączy taniec, film i scenę teatralną, a zarazem pokazuje model kariery bardziej samodzielnej i kontrolowanej, niż bywało to typowe dla wielu gwiazd jej epoki.