Theodore Roberts (ur. 8 października 1861) był cenionym amerykańskim aktorem filmowym i teatralnym, którego kariera obejmowała przejście od sceny wodewilowej do bycia jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów wczesnego kina Hollywood. Był on szczególnie znany ze swojej długoletniej współpracy z reżyserem Cecilem B. DeMille’em. Urodził się w San Francisco w Kalifornii jako syn kapitana statku. Karierę aktorską rozpoczął na scenie teatralnej, debiutując w wieku dziewiętnastu lat w 1880 roku. Przez następne dwie dekady zdobywał doświadczenie i uznanie jako aktor sceniczny. Jego specjalnością były role szekspirowskie oraz występy w popularnych ówcześnie wodewilach i melodramatach. Przez pewien czas kierował także własną trupą teatralną, Theodore Roberts Company. Roberts przeniósł się do Los Angeles na początku lat 10. XX wieku, w okresie, gdy przemysł filmowy szybko się rozwijał. Swój debiut ekranowy zaliczył w 1911 roku w krótkometrażowym filmie niemym. Przełomem w jego karierze okazało się spotkanie z młodym reżyserem Cecilem B. DeMille’em. Roberts stał się filarem wschodzącego studia Famous Players-Lasky (późniejsze Paramount Pictures) i ulubionym aktorem DeMille’a. Ze względu na swoją posturę, siwe włosy i brodę, często obsadzany był w rolach autorytatywnych postaci: królów, patriarchów, sędziów czy biznesmenów. Przez lata 10. i wczesne 20. Roberts wystąpił w łącznie 23 filmach wyreżyserowanych przez DeMille’a. Najbardziej pamiętną rolą Theodore’a Robertsa pozostaje jednak kreacja Mojżesza w epickim, niemym filmie „Dziesięcioro przykazań” (1923). Chociaż obraz ten składał się z dwóch części (biblijnego prologu i współczesnej opowieści o moralności), to właśnie monumentalna rola Robertsa jako wiodącego Izraelitów przez Morze Czerwone zapisała się w historii kina. Aktor zmarł w wieku 67 lat na mocznicę 14 grudnia 1928 roku w Hollywood. W chwili śmierci był jednym z najbardziej szanowanych i rozpoznawalnych aktorów w branży filmowej, często nazywanym pieszczotliwie „Wielkim Księciem Hollywood”. Został pochowany na cmentarzu Hollywood Forever. Jego kariera, obejmująca ponad sto filmów, jest świadectwem ewolucji amerykańskiego kina, a jego wizerunek jako Mojżesza pozostaje ikonicznym obrazem epoki kina niemego.