Matheson Lang urodził się 15 maja 1879 roku w Montrealu w prowincji Quebec w Kanadzie jako syn wielebnego Gavina Langa, szkockiego duchownego. Był bliskim kuzynem Cosmo Gordona Langa, późniejszego Arcybiskupa Canterbury, co nadało jego wychowaniu religijno-intelektualny charakter i ukształtowało w nim wizerunek „aktora-intelektualisty”. Lang odebrał klasyczne wykształcenie w Inverness College oraz na University of St Andrews w Szkocji, co później wyróżniało go na tle innych aktorów zarówno pod względem dykcji, jak i interpretacji ról dramatycznych. Jego kariera teatralna rozpoczęła się w Wielkiej Brytanii, gdzie rodzina osiedliła się po powrocie z Kanady. Już w 1897 roku Lang debiutował na scenie u boku legendarnych aktorów, takich jak Ellen Terry i Sir Henry Irving, co zapewniło mu solidne podstawy teatralne i otworzyło drzwi do kariery na londyńskim West Endzie. Szybko zdobył renomę jako specjalista od ról szekspirowskich, będąc uważanym za jednego z najlepszych Hamletów i Romeów swojej generacji. Jego najbardziej ikoniczną rolą pozostaje postać mandaryna w sztuce „Mr. Wu” (1919), którą Lang grał tysiące razy w teatrze i powtórzył w filmowej adaptacji. Do odtworzenia postaci używał skomplikowanych metod charakteryzacji – m.in. rybackich żyłek do naciągania kącików oczu, aby wiarygodnie wyglądać jak Chińczyk. W 1903 roku poślubił aktorkę Hutheen Britton, która była jego stałą partnerką sceniczną i filmową przez całe życie, tworząc zgrany duet artystyczny. W 1914 roku Lang zorganizował słynny sezon szekspirowski w Old Vic, ratując teatr przed bankructwem i przywracając mu status domu klasyki. W kinie wyróżnił się w monumentalnym filmie „The Wandering Jew” (1923) – produkcji tak kosztownej, że niemal doprowadziła do upadku wytwórni Stolli. Występował także w filmie „The Ghost Train” (1927), jednym z pierwszych brytyjskich hitów eksportowych ery niemej, a w 1933 roku w hicie dźwiękowym „Channel Crossing”, gdzie jego wykształcony głos sprawił, że przejście do kina dźwiękowego było formalnością. Matheson Lang prowadził własną kompanię teatralną – The Matheson Lang Company, która objeżdżała świat z sukcesami, odwiedzając m.in. Afrykę Południową i Kanadę. Był inspiracją dla młodych aktorów, w tym Laurence’a Oliviera, który przyznawał, że oglądanie Langa na scenie było dla niego doświadczeniem formacyjnym. Lang podróżował również prywatnie, fascynując się egzotycznymi miejscami – w tym Barbados, gdzie spędził ostatnie lata życia, znalazł spokój i klimat idealny dla zdrowia. Jego ostatnim filmem był „The Cardinal” (1936), w którym zagrał kardynała Richelieu. Wycofał się z aktorstwa w 1937 roku głównie z powodu problemów z sercem, szukając spokoju w cieplejszym klimacie. Zgodnie z jego wolą, po śmierci 11 kwietnia 1948 roku w Bridgetown na Barbadosie, jego ciało skremowano, a prochy pozostały na wyspie, którą pokochał za spokój i ciszę.