Frank Kent Smith przyszedł na świat 19 marca 1907 roku w Nowym Jorku jako syn hotelarza. Jego edukacja artystyczna rozpoczęła się w Phillips Exeter Academy, która stanowiła szkołę przygotowawczą przed podjęciem studiów na prestiżowym uniwersytecie, którym był Harvard. To właśnie tam oraz w legendarnej grupie University Players w Falmouth szlifował swój warsztat u boku takich postaci jak Henry Fonda czy James Stewart. Kent Smith był uznawany za jednego z najbardziej utalentowanych technicznie aktorów w tym gronie, co szybko zaowocowało jego debiutem na Broadwayu w 1932 roku w sztuce „Men Must Fight”. Dzięki klasycznej urodzie i głębokiemu, spokojnemu głosowi stał się cenionym aktorem scenicznym, regularnie pojawiającym się w produkcjach szekspirowskich, co ostatecznie przyciągnęło uwagę wytwórni RKO Pictures. Przełomem w jego karierze filmowej był rok 1942 i rola Olivera Reeda w horrorze psychologicznym „Cat People”. Producent Val Lewton oraz reżyser Jacques Tourneur wybrali go do tej roli właśnie ze względu na jego naturalny spokój i racjonalność, które miały stanowić idealny kontrast dla mrocznej natury bohaterki, którą grała Simone Simon. Film odniósł ogromny sukces, a aktor stał się filarem produkcji Lewtona, występując również w „The Curse of the Cat People” (1944) oraz w mrocznym dramacie „The Spiral Staircase” (1946). W latach 40. i 50. płynnie przechodził między rolami, pojawiając się w takich klasykach jak „The Fountainhead” (1949) czy „Nora Prentiss” (1947). Mimo dużego dorobku, artysta wykazywał się wielką skromnością, przyjmując nawet niewymienione w czołówce epizody w wielkich produkcjach, takich jak epickie „How the West Was Won” (1962). Wraz z rozwojem telewizji Kent Smith stał się jedną z najbardziej zapracowanych twarzy małego ekranu. Wystąpił w dziesiątkach seriali, w tym w popularnej operze mydlanej „Peyton Place”, gdzie wcielał się w postać doktora Roberta Mortona. Jego profesjonalizm sprawił, że był chętnie angażowany do produkcji science fiction, takich jak „The Invaders” czy „The Outer Limits”. Poza pracą przed kamerą, aktor był bardzo szanowanym członkiem organizacji Actors' Equity Association oraz Screen Actors Guild, aktywnie angażując się w poprawę warunków pracy aktorów charakterystycznych, których rzemiosło niezwykle cenił. W życiu prywatnym artysta był dwukrotnie żonaty. W 1937 roku poślubił aktorkę i pisarkę, którą była Elizabeth Gillette, z którą miał córkę o imieniu Miranda. Po rozwodzie, w 1954 roku zawarł związek małżeński z inną aktorką, którą była Edith Atwater. Ich relacja była niezwykle zgrana zawodowo; para często występowała wspólnie na deskach teatru oraz w telewizji, pojawiając się razem między innymi w odcinkach „The Invaders” oraz wspomnianym „Peyton Place”. Kent Smith był znany w środowisku z ogromnej kultury osobistej i unikania rozgłosu, co pozwoliło mu na prowadzenie stabilnego życia z dala od hollywoodzkich skandali. Kent Smith zmarł 23 kwietnia 1985 roku w Woodland Hills w Kalifornii w wieku 78 lat z powodu niewydolności serca. Pozostawił po sobie dorobek obejmujący ponad sto ról filmowych i telewizyjnych oraz bogatą karierę sceniczną trwającą ponad pół wieku. Choć rzadko wymieniany wśród największych gwiazd pierwszej wielkości, był fundamentem amerykańskiego aktorstwa, wnosząc do każdej kreacji powagę, inteligencję i autentyzm. Do dziś jest wspominany przez miłośników kina klasycznego jako artysta, który zdefiniował nową jakość ról charakterystycznych w złotej erze Hollywood.