Ray June urodził się 27 marca 1895 roku w miejscowości Ithaca w stanie Nowy Jork. Choć szczegóły dotyczące jego rodziców i rodzeństwa nie są szeroko eksponowane w dokumentach historycznych, wiadomo, że wychował się w regionie, który w tamtym czasie był ważnym ośrodkiem wczesnej produkcji filmowej. Odebrał wykształcenie techniczne na Uniwersytecie Cornella, co przygotowało go do zawodu operatora filmowego. Swoją praktykę zawodową rozpoczął już w czasach kina niemego, pracując dla lokalnych wytwórni w swoim rodzinnym mieście, zanim przeniósł się do centrum przemysłu filmowego w Kalifornii. Do jego największych osiągnięć zawodowych należą trzy nominacje do Oscara w kategorii najlepsze zdjęcia. Pierwszą z nich otrzymał w 1932 roku za film Arrowsmith, drugą w 1936 roku za obraz Barbarzyńca (Barbary Coast), a trzecią w 1958 roku za muzyczny hit Zabawna buzia (Funny Face) z udziałem Audrey Hepburn. Przez większość swojej kariery był związany z prestiżową wytwórnią Metro-Goldwyn-Mayer, gdzie zasłynął jako mistrz oświetlenia i kompozycji obrazu, współpracując przy ponad 100 produkcjach filmowych. W życiu osobistym Ray June uchodził za człowieka skromnego i niezwykle oddanego swojej pasji do fotografii, która wykraczała daleko poza ramy planu filmowego. Był ceniony przez współpracowników za profesjonalizm oraz innowacyjne podejście do technologii filmowej, co pozwoliło mu na płynne przejście z ery kina czarno-białego do epoki Technicoloru. Mieszkał w Hollywood, gdzie aktywnie uczestniczył w pracach Amerykańskiego Stowarzyszenia Operatorów Filmowych (ASC). Ray June zmarł 26 maja 1958 roku w Hollywood w Kalifornii w wieku 63 lat. Przyczyną jego śmierci była choroba serca, która przerwała jego aktywną karierę zaledwie kilka miesięcy po otrzymaniu ostatniej nominacji do nagrody Akademii. Został pochowany na cmentarzu Hollywood Forever, pozostawiając po sobie dziedzictwo wizualne, które ukształtowało wygląd wielu klasyków kina amerykańskiego. Jako jeden z pionierów nowoczesnego oświetlenia Ray June był znany z tego, że potrafił stworzyć idealne warunki wizualne dla największych gwiazd Hollywood, a aktorki takie jak Jean Harlow czy Audrey Hepburn często domagały się jego obecności na planie, wierząc, że nikt inny nie potrafi tak korzystnie uwiecznić ich urody. Operator ten był również ceniony za swój wkład w rozwój techniczny branży, a jego praca przy filmie Funny Face została uznana za przełomową pod względem wykorzystania kolorowych filtrów i miękkiego światła, co nadało produkcji unikalny, niemal bajkowy charakter. Mimo trzech szans na zdobycie statuetki Oscara nigdy nie otrzymał go osobiście, jednak jego wpływ na estetykę filmów MGM z lat 30. i 40. uznaje się za fundamentalny dla budowania legendy tej wytwórni.