Vera Reynolds, właściwie Vera Nancy Reynolds, urodziła się 25 listopada 1899 roku w Richmond w stanie Wirginia jako córka Willisa Reynoldsa i Alice Reynolds. W młodości przeniosła się do Kalifornii, gdzie rozpoczęła karierę sceniczną jako tancerka. Swoją pierwszą popularność zdobyła jako jedna z Sennett Bathing Beauties w komediowych produkcjach wytwórni Macka Sennetta, co było częstym początkiem kariery wielu młodych aktorek w pierwszych latach Hollywood. Najważniejszy okres jej kariery przypadł na połowę lat dwudziestych, kiedy została zauważona przez reżysera Cecila B. DeMille’a. Reynolds pojawiła się w jego widowiskowym dramacie „Feet of Clay” (1924), który był ostatnią produkcją DeMille’a zrealizowaną dla wytwórni Famous Players-Lasky (Paramount) przed jego odejściem i utworzeniem własnej wytwórni Producers Distributing Corporation (PDC). Aktorka przeszła wraz z reżyserem do nowego studia i wystąpiła następnie w kolejnych jego produkcjach, takich jak „The Golden Bed” (1925) oraz „The Road to Yesterday” (1925). Filmy te należały do najbardziej widowiskowych melodramatów epoki, znanych z luksusowych dekoracji i rozbudowanych scen dramatycznych. W 1926 roku została wybrana do prestiżowego grona WAMPAS Baby Stars, które promowało najbardziej obiecujące młode aktorki Hollywood. W tym okresie jej nazwisko często pojawiało się w branżowej prasie jako jednej z eleganckich gwiazd filmów DeMille’a, znanych z wyszukanych kostiumów i efektownej inscenizacji. Reynolds występowała także w innych produkcjach drugiej połowy dekady, budując wizerunek subtelnej, lecz dramatycznej bohaterki melodramatów. W życiu prywatnym była dwukrotnie zamężna. W 1919 roku poślubiła znanego kolarza torowego Earla Montgomery’ego, jedną z gwiazd popularnych wówczas wyścigów sześciodniowych. Małżeństwo zakończyło się rozwodem. W 1926 roku jej drugim mężem został aktor Robert Ellis, z którym współpracowała również zawodowo. Pod koniec lat dwudziestych jej kariera zaczęła słabnąć. Jednym z czynników był głośny skandal z 1926 roku, kiedy została aresztowana za prowadzenie samochodu pod wpływem alkoholu, co poważnie zaszkodziło jej wizerunkowi w czasie, gdy hollywoodzkie studia rygorystycznie egzekwowały tzw. klauzule moralne w kontraktach aktorów. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego Reynolds pojawiła się jeszcze w kilku produkcjach, m.in. w filmie „The Monster Walks” (1932), lecz nie odzyskała już pozycji gwiazdy. Po zakończeniu kariery filmowej prowadziła spokojne życie poza branżą, mieszkając w Los Angeles i pracując przez pewien czas poza przemysłem filmowym. Unikała publicznych wystąpień i rzadko wspominała lata spędzone w Hollywood. Vera Reynolds zmarła 22 kwietnia 1962 roku w Los Angeles w Kalifornii w wieku 62 lat. Została pochowana na Valhalla Memorial Park Cemetery w North Hollywood. Choć jej kariera trwała stosunkowo krótko, Vera Reynolds zapisała się w historii kina niemego jako jedna z charakterystycznych aktorek związanych z widowiskowymi produkcjami Cecila B. DeMille’a, reprezentując styl luksusowych hollywoodzkich melodramatów połowy lat dwudziestych.