Marion Fairfax, właściwie Marion Neiswanger, urodziła się 24 października 1875 roku w Richmond w stanie Wirginia. Kształciła się w Chicago i Bostonie, a karierę rozpoczęła jako aktorka teatralna, debiutując na scenie w 1896 roku. Wkrótce jednak odkryła w sobie talent literacki i stopniowo porzuciła aktorstwo na rzecz pisania. Na początku XX wieku stała się jedną z cenionych dramatopisarek Broadwayu, a jej sztuki – m.in. „The Talker” (1912) i „A Modern Girl” (1914) – cieszyły się powodzeniem i były wystawiane w czołowych teatrach Nowego Jorku. W 1915 roku przeniosła się do Kalifornii i podpisała kontrakt z Jesse L. Lasky Feature Play Company (późniejszym Paramountem). Szybko stała się jedną z najbardziej płodnych i wszechstronnych scenarzystek epoki kina niemego, pisząc średnio kilka scenariuszy rocznie. Jej najbardziej znanym osiągnięciem była adaptacja powieści Arthura Conana Doyle’a „The Lost World” (1925), filmu przełomowego pod względem efektów specjalnych i uznawanego za prekursora kina o dinozaurach. Współpracowała z takimi twórcami jak William C. de Mille i Marshall Neilan, a w filmach opartych na jej scenariuszach występowały największe gwiazdy epoki, w tym John Barrymore i Sessue Hayakawa. W 1921 roku założyła własną firmę – Marion Fairfax Productions – stając się jedną z nielicznych kobiet w Hollywood pełniących funkcję producentki i reżyserki. W jej ramach powstał m.in. film „The Lying Truth” (1922). Od 1899 roku była żoną aktora Tully’ego Marshalla. Ich małżeństwo trwało 44 lata, aż do jego śmierci w 1943 roku, i miało charakter twórczego partnerstwa – Fairfax często pisała role z myślą o mężu, a oboje funkcjonowali w środowisku filmowym jako zgodny duet artystyczny. Wyjątkowość Marion Fairfax polegała na jej nowoczesnym podejściu do zawodu i tematyki podejmowanej w scenariuszach. Interesowały ją zagadnienia społeczne, silne postacie kobiece i przełamywanie stereotypów etnicznych. Z branży filmowej wycofała się niespodziewanie w 1926 roku, tuż przed nadejściem ery dźwiękowej. Przyczyny tej decyzji wiąże się z problemami zdrowotnymi lub rozczarowaniem rosnącą biurokracją systemu studyjnego. Zmarła 2 października 1970 roku w Los Angeles w wieku 94 lat. Choć z biegiem lat jej nazwisko zostało częściowo zapomniane, współczesne badania nad historią kina przywracają jej należne miejsce jako jednej z pionierskich scenarzystek Hollywood i jednej z pierwszych kobiet, które realnie współtworzyły fundamenty amerykańskiego przemysłu filmowego.