David Butler był wszechstronną postacią amerykańskiego przemysłu filmowego, znanym głównie jako płodny reżyser specjalizujący się w komediach i musicalach. Jego kariera trwała ponad sześć dekad. David Butler urodził się 17 grudnia 1894 roku w San Francisco w Kalifornii. Jego ojciec, Fred Butler, był reżyserem, a matka, May Robbins, aktorką, co sprawiło, że David dorastał w środowisku związanym z teatrem i filmem. Karierę filmową rozpoczął jako aktor w erze kina niemego. Zadebiutował w 1910 roku, a w kolejnych latach wystąpił w kilkudziesięciu filmach, często w rolach drugoplanowych u boku gwiazd tamtego okresu. Przełomem w jego karierze był debiut reżyserski w 1927 roku filmem "High School Hero". Butler szybko zyskał reputację sprawnego rzemieślnika, potrafiącego pracować w szybkim tempie i w ramach budżetu, co było bardzo cenione przez studia filmowe. Lata 30., 40. i wczesne 50. XX wieku to okres jego największej aktywności i sukcesów. Butler wyreżyserował wiele popularnych filmów dla czołowych wytwórni, takich jak Warner Bros. i Paramount Pictures. Był mistrzem w łączeniu humoru, muzyki i wartkiej akcji. Wraz ze zmianami w przemyśle filmowym i rosnącą popularnością telewizji Butler przeniósł się do nowego medium pod koniec lat 50. i w latach 60. Wyreżyserował liczne odcinki popularnych seriali telewizyjnych, w tym odcinki "Leave It to Beaver" (1957–1960), zyskując uznanie również w tej dziedzinie. David Butler zmarł 14 czerwca 1979 roku w Arcadii w Kalifornii. Pozostawił po sobie filmografię obejmującą reżyserię ponad siedemdziesiąt filmów fabularnych i dziesiątek odcinków seriali. Jego styl charakteryzował się lekkością, dobrym wyczuciem timingu komediowego i umiejętnością wydobycia z aktorów ich naturalnego uroku, co uczyniło go jednym z czołowych reżyserów Hollywoodzkiej Złotej Ery w gatunku komedii muzycznej.