Benito Mussolini, postać, która na zawsze odcisnęła piętno na historii XX wieku, urodził się 29 lipca 1883 roku we Włoszech. Jego kariera polityczna była długa i burzliwa, ewoluując od dziennikarza o socjalistycznych korzeniach do twórcy i przywódcy faszyzmu, który dążył do odbudowy potęgi starożytnego Rzymu. W młodości Mussolini aktywnie działał jako dziennikarz, związany z pismami o profilu socjalistycznym. Jednak jego poglądy szybko ewoluowały, a punktem zwrotnym okazał się rok 1914, kiedy to założył własny dziennik – „Popolo d’Italia”, który stał się platformą dla jego coraz bardziej nacjonalistycznych i autorytarnych idei. To właśnie w tym okresie zaczęły krystalizować się zręby ideologii faszystowskiej. W 1921 roku Mussolini założył Narodową Partię Faszystowską, która szybko zdobywała poparcie, obiecując porządek i odrodzenie Włoch. Punktem kulminacyjnym tej wspinaczki do władzy był Marsz na Rzym – zorganizowany w październiku 1922 roku zamach stanu. W jego efekcie król Wiktor Emanuel III desygnował Mussoliniego na premiera, co oznaczało początek dyktatury faszystowskiej we Włoszech. Od tego momentu jego imię było nierozerwalnie związane z hymnem „Giovinezza” (Młodość), który stał się oficjalną pieśnią faszystowskich Włoch, celebrującą młodość, energię i bezkompromisowość nowego rządu. W okresie rządów Mussoliniego, znanych jako „Duce” (Wódz), Włochy dążyły do ekspansji terytorialnej i odbudowy imperium. W 1936 roku rządzone przez Mussoliniego Włochy zakończyły podbój Etiopii, co miało być symbolem odrodzonej potęgi kolonialnej. Niedługo później, w 1939 roku, zajęta została Albania, co było kolejnym krokiem w imperialistycznych ambicjach. Najbardziej brzemienną w skutkach decyzją Mussoliniego było przystąpienie Włoch do wojny po stronie Niemiec. Nastąpiło to 10 czerwca 1940 roku, co ostatecznie przypieczętowało los dyktatora i jego państwa. W obliczu klęsk wojennych i narastającego niezadowolenia społecznego, Benito Mussolini został odsunięty od władzy i aresztowany 25 lipca 1943 roku. Jednak jego historia nie zakończyła się w tym miejscu. Po brawurowej akcji uwolnienia przez niemieckich komandosów, pod koniec 1943 roku, Mussolini został przywódcą marionetkowego państewka na północy Półwyspu Apenińskiego – Włoskiej Republiki Socjalnej, funkcjonującej pod ścisłą kontrolą Niemiec. Kres jego życia nastąpił wraz z końcem wojny. Pod koniec kwietnia 1945 roku, kiedy próbował zbiec do Szwajcarii, został ujęty przez partyzantów wraz ze swoją kochanką Clarą Petacci. Oboje zostali rozstrzelani 28 kwietnia 1945 roku, a ich ciała publicznie wystawiono w Mediolanie, co symbolicznie zakończyło erę faszyzmu we Włoszech.