Oscar Apfel urodził się 17 stycznia 1878 roku w Cleveland w stanie Ohio w Stanach Zjednoczonych. Karierę artystyczną rozpoczął na scenie teatralnej, gdzie zdobył solidne przygotowanie aktorskie, zanim wkroczył do rodzącego się przemysłu filmowego. Na początku drugiej dekady XX wieku związał się z wytwórnią Thomasa A. Edisona, gdzie w latach około 1911–1912 należał do czołowych reżyserów studia. To właśnie tam eksperymentował z nowatorskimi rozwiązaniami formalnymi, takimi jak zbliżenia czy bardziej dynamiczny montaż, przyczyniając się do rozwoju języka filmowego w jego wczesnej fazie. Przełomowym momentem w jego karierze była współpraca z Jesse’em L. Laskym. Przy realizacji filmu „The Squaw Man” (1914) pełnił funkcję doświadczonego reżysera, który odpowiadał za techniczną stronę produkcji, podczas gdy Cecil B. DeMille stawiał dopiero pierwsze kroki w tym zawodzie. Apfel był w praktyce mentorem DeMille’a i jednym z filarów powstania tej produkcji, uznawanej za jeden z pierwszych pełnometrażowych filmów fabularnych nakręconych w Hollywood. Jego wkład w powodzenie filmu miał kluczowe znaczenie dla dalszego rozwoju amerykańskiej kinematografii. W kolejnych latach należał do najbardziej zapracowanych twórców epoki kina niemego. Jako reżyser zrealizował ponad sto filmów, a jako aktor wystąpił w blisko stu siedemdziesięciu produkcjach, co stawia go w gronie najaktywniejszych ludzi wczesnego Hollywood. Był pionierem montażu i kompozycji kadru, przekształcając prymitywne ruchome obrazy w coraz bardziej złożone i nowoczesne widowiska fabularne. Jego działalność obejmowała współpracę z wieloma wytwórniami i przyczyniła się do ugruntowania podstaw narracji filmowej. W latach 20. stopniowo ograniczał działalność reżyserską, koncentrując się przede wszystkim na aktorstwie. Występował w licznych produkcjach jako aktor charakterystyczny, często wcielając się w postacie o dużym autorytecie – urzędników, sędziów, lekarzy czy przedstawicieli elit społecznych. Jego doświadczenie sceniczne oraz wieloletnia praktyka reżyserska sprawiały, że był niezwykle cenionym członkiem obsady. Z powodzeniem odnalazł się również w kinie dźwiękowym lat 30. Dzięki wyraźnej dykcji i scenicznej dyscyplinie występował w wielu znaczących produkcjach tego okresu. Pojawił się między innymi w filmach „Manhattan Melodrama” (1934) oraz „The Gay Divorcee” (1934), współpracując z największymi gwiazdami epoki. Jego twarz była rozpoznawalna dla szerokiej publiczności, a obecność na ekranie stanowiła znak profesjonalizmu i doświadczenia. W życiu prywatnym był związany z aktorką Ethel Phillips, z którą tworzył stabilne małżeństwo. Pozwalało mu to koncentrować się na niezwykle intensywnej pracy zawodowej, obejmującej zarówno reżyserię, jak i aktorstwo. Oscar Apfel zmarł 21 marca 1938 roku w Hollywood w stanie Kalifornia na skutek ataku serca, w wieku 60 lat. Do końca życia pozostawał aktywny zawodowo, a jego ostatnie filmy trafiały do kin już po jego śmierci. Pozostaje jedną z kluczowych postaci pionierskiego okresu kina – twórcą, który nie tylko współtworzył pierwsze hollywoodzkie produkcje pełnometrażowe, ale także jako mentor i innowator miał realny wpływ na rozwój języka filmowego oraz kształt całego przemysłu filmowego.