Dick Powell przyszedł na świat 14 listopada 1904 roku w Mountain View w stanie Arkansas jako Richard Ewing Powell. Swoją artystyczną drogę rozpoczął od studiów w Little Rock College, gdzie rozwijał talent jako piosenkarz i muzyk, grając na wielu instrumentach. Występy z regionalnymi orkiestrami oraz praca w charakterze mistrza ceremonii w prestiżowych teatrach wodewilowych szybko zwróciły na niego uwagę łowców talentów, co w 1932 roku zaowocowało kontraktem ze studiem Warner Bros. Dzięki chłopięcej urodzie, nienagannemu głosowi oraz naturalnemu urokowi osobistemu, aktor stał się w latach 30. XX wieku ucieleśnieniem optymizmu czasów Wielkiego Kryzysu. Jego filmowy debiut przypadł na rok 1932, jednak status supergwiazdy przyniosły mu ikoniczne musicale, które zrewolucjonizowały gatunek. Do jego najważniejszych osiągnięć z tego okresu należą role w „42nd Street” (1933), „Gold Diggers of 1933” (1933) oraz „Footlight Parade” (1933). Dick Powell stworzył na ekranie niezapomniany duet z Ruby Keeler, stając się naczelnym amantem śpiewającym Hollywood. Mimo ogromnej popularności, aktor z czasem zaczął odczuwać frustrację z powodu zaszufladkowania w rolach „złotych chłopców” i dążył do radykalnej zmiany swojego wizerunku, co początkowo spotykało się z dużym oporem ze strony decydentów branży filmowej. W 1944 roku Dick Powell dokonał jednej z najbardziej spektakularnych transformacji w historii kina, wcielając się w postać cynicznego detektywa Philipa Marlowe’a w mrocznym kryminale „Murder, My Sweet”. Rola ta, znana również pod tytułem „Farewell, My Lovely”, zszokowała publiczność i krytyków, udowadniając jego niezwykły instynkt dramatyczny. Nowy etap kariery ugruntowały występy w klasykach nurtu noir, takich jak „Cornered” (1945), „Johnny O'Clock” (1947) czy „The Tall Target” (1951). Z czasem artysta odnalazł się również po drugiej stronie kamery, reżyserując doceniony dramat wojenny „The Enemy Below” (1957) oraz widowisko historyczne „The Conqueror” (1956). Stał się także potężnym magnatem mediów jako współzałożyciel Four Star Television, pionierskiej firmy produkującej dziesiątki popularnych seriali telewizyjnych. Życie prywatne aktora budziło ogromne zainteresowanie mediów. Dick Powell był trzykrotnie żonaty: najpierw z Mildred Maund, następnie ze znaną aktorką, którą była Joan Blondell, a od 1945 roku z June Allyson, z którą tworzył jedno z najbardziej oddanych małżeństw Hollywood aż do swojej śmierci. Artysta zmarł 2 stycznia 1963 roku w Los Angeles w wieku 58 lat na chłoniaka, czyli nowotwór gruczołów limfatycznych. Jego śmierć stała się przedmiotem głośnych kontrowersji, gdyż podejrzewa się, że choroba była skutkiem napromieniowania na planie filmu „The Conqueror” w Utah, gdzie ekipa była narażona na opad z pobliskiego poligonu atomowego. Dick Powell pozostał w pamięci widzów jako twórca wszechstronny, który z sukcesem przedefiniował własną legendę – od gwiazdy musicalu po ikonę czarnego kryminału i wpływowego producenta.