Jean de Limur (właściwie Jean François Marie Chenu de Limur) urodził się 13 lipca 1887 roku w Niort we Francji, w departamencie Deux-Sèvres. Pochodził z arystokratycznej rodziny, co zapewniło mu staranne wykształcenie oraz wprowadzenie do kręgów wyższych sfer już od najmłodszych lat. Wychowanie w środowisku elity intelektualnej i towarzyskiej miało istotny wpływ na jego późniejszą wrażliwość artystyczną oraz sposób postrzegania świata. Kluczowym etapem jego życia była I wojna światowa, podczas której zasłynął jako pilot myśliwski. Służył w eskadrze SPA 38 i brał udział w licznych misjach bojowych. Został kilkukrotnie ranny, a jego odwaga i skuteczność w powietrzu przyniosły mu wysokie odznaczenia, w tym Legię Honorową oraz Krzyż Wojenny. Status bohatera wojennego nie tylko ukształtował jego charakter, ale również otworzył mu drzwi do międzynarodowych elit – w tym środowiska filmowego w Stanach Zjednoczonych. Do przemysłu filmowego trafił na początku lat 20. i bardzo szybko znalazł się w samym jego centrum. W 1920 roku był już asystentem Max Linder w Hollywood, a niedługo później współpracował z Charlie Chaplin. Przy filmie „A Woman of Paris” (1923) pełnił rolę asystenta oraz doradcy, wykorzystując swoje obycie w europejskich kręgach wyższych sfer, co pomogło nadać produkcji autentyczny charakter obyczajowy. Jako reżyser szybko zdobył uznanie, pracując zarówno w Hollywood, jak i później w Europie. Jego filmy cechowały się elegancją formy oraz wyczuciem dramaturgii. Jednym z ważniejszych tytułów w jego dorobku był „The Letter” (1929) z udziałem Jeanne Eagels, który ukazywał jego umiejętność pracy z silnymi osobowościami aktorskimi oraz budowania napięcia emocjonalnego. Po powrocie do Europy kontynuował działalność reżyserską we Francji i Wielkiej Brytanii, stając się twórcą funkcjonującym pomiędzy różnymi tradycjami filmowymi. W czasie II wojny światowej pozostał we Francji, gdzie realizował filmy, co po zakończeniu konfliktu stało się przedmiotem analizy ze strony komisji oczyszczających. Ostatecznie nie uznano go za kolaboranta, jednak okres ten pozostawił pewien cień na jego karierze. Warto podkreślić jego niezwykłą wszechstronność – był nie tylko reżyserem, ale również scenarzystą. Współtworzył m.in. scenariusz do filmu „A Night in Casablanca” (1946), jednej z komedii braci Marx, co pokazuje jego zdolność do pracy w zupełnie odmiennych gatunkach – od dramatów po farsę. W życiu prywatnym był związany z Heleną de Limur (z domu Fitzgerald), z którą tworzył znaną i aktywną towarzysko parę zarówno w Paryżu, jak i w Hollywood. Ich obecność w elitarnych kręgach artystycznych i arystokratycznych była szeroko komentowana w środowisku epoki. Jean de Limur zmarł 5 czerwca 1976 roku w Paryżu w wieku 88 lat. Został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu Cimetière de Niort (Cimetière Ancien) w swoim rodzinnym mieście. Pozostawił po sobie dorobek, który łączył doświadczenia dwóch kontynentów oraz różnych tradycji filmowych. Jego biografia – obejmująca zarówno bohaterską służbę wojenną, jak i działalność artystyczną – czyni go postacią wyjątkową w historii kina, reprezentującą pokolenie twórców, które budowało fundamenty współczesnej sztuki filmowej.