Sklepik z horrorami 1960

The Little Shop of Horrors

Seymour, młody człowiek zarządzający urokliwą kwiaciarnią tworzy niezwykłą odmianę mięsożernej rośliny. Zamiast owadów woli ona zajadać się ludzkim mięsem. Dla Seymoura utrzymanie nowego towarzysza w tajemnicy staje się nie lada problemem. Podopieczny rośnie potrzebując niezbędnych substancji odżywczych...

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Obsada Zobacz pełną obsadę

Jonathan Haze
jako Seymour Krelboyne
Jackie Joseph
jako Audrey Fulquard
Mel Welles
jako Gravis Mushnik
Dick Miller
jako Burson Fouch
Myrtle Vail
jako Winifred Krelboyne
Wally Campo
jako Det. Joe Fink
Karyn Kupcinet
jako Nastolatka
Toby Michaels
jako Nastolatka
Leola Wendorff
jako Siddie Shiva
Lynn Storey
jako Pani Hortense Feuchtwanger
Jack Warford
jako Det. Frank Stoolie
Meri Welles
jako Leonora Clyde

Fabuła

Seymour, młody człowiek zarządzający urokliwą kwiaciarnią tworzy niezwykłą odmianę mięsożernej rośliny. Zamiast owadów woli ona zajadać się ludzkim mięsem. Dla Seymoura utrzymanie nowego towarzysza w tajemnicy staje się nie lada problemem. Podopieczny rośnie potrzebując niezbędnych substancji odżywczych... opis dystrybutora

Gatunek
Horror, Komedia
Słowa kluczowe
morderstwo, śledztwo, roślina, stomatolog zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
1960-09-14 (świat), 2009-03-24 (dvd)
Kraj produkcji
USA
Inne tytuły
The Passionate People Eater (USA) (tytuł roboczy)
Upiorna kwiaciarnia (Polska)
Wiek
od 12 lat
Czas trwania
70 minut
Budżet
27 000 USD

Wiadomości zobacz wszystkie 1 wiadomość

Recenzje

Odrobina historii horroru 7
  • 2008-08-14
  • napisana przez
  • zobacz wszystkie moje recenzje

Ciamajdowaty Seymour Krelboin (Jonathan Haze) jest asystentem w kwiaciarni. Koszmarnie niezdarny, przynoszący tylko straty Gravisowi Mushnikowi, swemu szefowi (w tej roli interesujący Mel Welles), pracownik, kolejny raz się myli i ma zostać zwolniony. Z pomocą przychodzi mu klient – jeden z kilku oryginalnych charakterów występujących w filmie, jedzący kwiaty Burson Fouch - który podpowiada jak można postawić na nogi podupadającą kwiaciarnie i uratować etat Seymoura. Przekonuje Mushnika do dania szansy chłopakowi, ten ma przynieść wyhodowaną przez siebie roślinę, kwiat, którego nikt jeszcze nie widział. Niezwykły okaz ma być panaceum na problemy firmy.

Tak zaczyna się historia przedstawiona w filmie, który obecnie uznawany jest za klasykę gatunku. Obraz wizualnie, technicznie, czy warsztatowo nie wytrzymał próby czasu: jakość zdjęć jest porównywalna z polskimi filmami z okresu międzywojennego; sceneria ogranicza się właściwie do kwiaciarni i kilku lokacji – nie ma co się temu dziwić, skoro film został nakręcony w dekoracjach pozostałych po innym filmie; aktorzy swą grą dostosowują się do slapstickowej konwencji filmu, trzymając poziom co najwyżej średni – jednym z powodów z pewnością był czas ("Sklepik" powstał w ciągu dwóch dni i jednej nocy). Scenarzysta Charles B. Griffith wielokrotnie podkreślał w wywiadach, że w filmie nie brakuje improwizowanych dialogów, w epizodach grają członkowie rodziny i znajomi, a on sam grając włamywacza zapomniał kwestii i musiał wykazać się kreatywnością. Dzięki takim historiom, ludzie zaczęli o filmie mówić, z czasem kulisy jego powstania otoczyła swego rodzaju legenda.

Nie można jednak mieć radości z filmu, któremu ząb czasu nie był łaskawy, a za reklamy posłużyły zakulisowe historie. Przecież sam pomysł na scenariusz Charles B. Griffith wymyślił podczas mocno zakrapianego wieczoru, a Corman zaakceptował pomysł przypuszczalnie tylko, dlatego, że pomagał w opróżnianiu butelki. Na szczęście nie jest to prawda! "Sklepik" wciąż może cieszyć, gdyż o jego wartości nie zdecydowały kwestie techniczne, lecz oryginalny pomysł (jak na czasy, w których powstał), absurdalne poczucie humoru i nietuzinkowe postacie. Ciężko się nie uśmiechnąć podczas sceny u dentysty, gdy pacjent krzyczy, a lekarz informuje go, że następnym razem lepiej żeby zapłacił, a jest to dopiero początek wyczynów sadystycznego stomatologa. Właśnie w jednej ze scen w jego gabinecie możemy zobaczyć młodego Jacka Nicholsona, pragnącego przeżyć chwile ekstazy podczas borowania, plombowania, czy wyrywania. Nie przeszkadza mu nawet fakt, że pod dentystę podszywa się Seymour – więcej – on jego nieporadnością jest zachwycony.

Główną bohaterką jest jednak zwykła roślina. No, może nie taka zwykła... Wyhodowana przez Seymoura z ziarna otrzymanego od wschodniego kupca, staje się atrakcją kwiaciarni, przyciąga klientów, a swego opiekuna wpędza w nielada kłopoty. Ochrzczona imieniem Audrey Młodsza, ma nietypowe potrzeby, o które zaczyna się szybko sama dopominać ludzkim głosem, a gdy to przestaje działać korzysta również z hipnozy. Seymour ukrywa gusta kulinarne swej roślinki, gdyż jej obecność pomogła się mu zbliżyć do Audrey, tej starszej. Gravis Mushnik również poznaje sekret, ale jego przed „wyrwaniem chwasta” powstrzymuje chęć zysku. Obaj wyjdą na tym średnio, o czym trzeba się przekonać oglądając nietypowe zakończenie.

"Sklepik z horrorami" to horror, który w momencie powstania nie mógł nikogo przestraszyć, a po 50-ciu latach mogę go polecić nawet 6-cio latkom (mamy nie sugerujcie się – nie mam doświadczenia). Jego siłą jest radosny humor, a także – co trochę negowałem – nimb, który powstał w wyniku historii opowiadanych, z pewnością ubarwionych, przez ekipę.

5 z 5 osób uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

Okres kręcenia zdjęć wyniósł 2 dni i jedną noc. zobacz więcej

Komentarze 4

Avatar square 200x200

Beznickowy 2008-08-15 5

Brawo za recenzję – Jestem pewien, że niewielu ludzi o tym filmie słyszało. Tak jak ja nie lubię horrorów połączonych z komedią, tak ten film mi się spodobał :D Sprawnie zostały połąćzone w nim sceny komiczne z nastrojem grozy :D
No i jako hodowca owadożernych roślinek, musiałem go obejrzeć :D

Zobacz wszystkie 3 odpowiedzi Ukryj odpowiedzi
Trikster Beznickowy 2008-08-15 9

Myślę, że wielu go oglądało, tylko nie kojarzą tytułu :) Film polecam, aczkolwiek może być ciężko z jego zdobyciem :)

Iqqa Beznickowy 2008-08-15 7

Zdobycie trudne nie jest, był dołączony do "Filmu" w 2007 na DVD.

Upływ czasu na film działa destrukcyjnie, co widać po nocnym pościgu na składowisku opon, gdzie obraz jest w bardzo słabej jakości.

Wzmianka o Jacku Nicholsonie pojawia się w każdej recenzji, co mnie trochę dziwi, gdyż to nie On jest siłą napędową filmu, ani też nie był wtedy znanym aktorem. Bardziej ciekawostka, niż znaczący epizod.

Czudi Beznickowy 2008-08-15 7

Film mam z "Filmu";) Widziałem go lata temu, ale nie kojarzyłem (mogłem widzieć wersję nowszą, ponieważ cały czas wydawało mi się, że krzaczor za mało mówi;)
Info o występie Nicholsona jest istotne choćby dla możliwości wychwycenia jego epizodu; inaczej można nie zauważyć. Scena z jego udziałem nie wyróżnia się na tle innych, a na wszystkich wydaniach vhs, dvd jego nazwisko jest wyróżnione – marketing;/
Filmik należy traktować jako lekcję historii i ciekawostkę, bo inaczej można się rozczarować

Współtworzą