W kwietniu 2012 roku, podczas trwania zdjęć do filmu, doszło do makabrycznej zbrodni. Młoda aktorka Meenakshi Thapar została porwana dla okupu przez kolegów z planu, Amita Jaiswala i jego dziewczynę Preeti Surin. Pomimo zapłaty części okupu przez rodzinę, oprawcy udusili aktorkę i poćwiartowali jej ciało. Mordercy przyznali się do winy, kiedy policja odnalazła przy nich kartę SIM telefonu ofiary.
Filmowanie trwało sześć tygodni na pokładzie prawdziwego statku wycieczkowego. Wszystko działo się pomiędzy zespołem z filmu i pasażerami, w sumie prawie cztery tysiące ludzi, którzy musieli żyć w ciasnych kabinach. Do tego ta piękna sceneria nie jest bez ograniczeń: obowiązywał zakaz fotografowania osi, a poza tym była to ciężka praca stabilizacyjna w postprodukcji bez polegania na postsynchronizacji, gdyż wymuszone wszystko było przez wiatr i mewy!
Jednym z głównych wyzwań było opustoszyć Paryż, aby całkowicie nie było widać jego mieszkańców. Za każdym razem aktorzy mieli bardzo mało czasu na grę, ponieważ regularnie blokowano i odblokowywano zamknięte ulice. Sceny były kręcone na Polach Elizejskich wczesnym rankiem w ciągu pięciu godzin razem z Placem de la Concorde. Było około dwustu blokerów, których zadaniem było zarówno zatrzymanie ruchu pieszego, jak i kołowego, a także uniemożliwienie ludziom wychodzenia z domu. Blokerzy byli więc umieszczeni przy każdych drzwiach domów i na każdym rogu ulicy. Wszystko było zablokowane na czas około dwudziestu minut, więc ekipa musiała z kamerami przejść bardzo szybko, aby nakręcić sceny.
Olivier Panchot chciał stworzyć scenę z charakterem o niesamowitych wrażeniach, dlatego ukazana jest „do góry nogami”. Kaori Ito, choreograf filmu, ustawiał każdy z ruchów obu aktorek, a sceny zostały odwrócone w postprodukcji.
Na końcu odcinka, kiedy zespół The Cool Cats „gra” „More Than a Feeling”, widać z ruchu warg, że Turk myli linijkę tekstu. Poprawnie brzmi ona: „I BEGIN dreaming”, a brzmi tutaj jako: „I MAY BE dreaming”.