Marcin Radomski

Wysokie i niskie tony — "Wysokie i niskie tony" to film pełen godności, w sposobie mówienia o chorobie, pracy, klasowych różnicach oraz rodzinnych zobowiązaniach. Nie jest wolny od drobnych przewidywalności i momentami zbyt czytelnie rysuje kontrasty społeczne, ale jego siła leży w uczciwości tonu. przeczytaj recenzję

Północ Południe — „Północ / Południe” jest rodzajem manifestu: świadomie zaprojektowanego finału projektu Quebonafide, w którym artysta redefiniuje relację z własnym mitem, a przy okazji otwiera w polskiej popkulturze ważną rozmowę o zdrowiu psychicznym i o cienkiej granicy między sceną a prywatnością. przeczytaj recenzję

Eddington — Wojna na teorie spiskowe. Koncept błyskotliwy, ale ryzykowny. Film odważny, ale nierówny. przeczytaj recenzję

Diamenty — Film pełen czułości i humoru, przypominający, że każda opowieść o sztuce jest w gruncie rzeczy opowieścią o ludziach. przeczytaj recenzję

Paw zwyczajny — Obiecujący debiut, mieszczący się w modnej fali satyr na elity, ale nie daje się jej pochłonąć. Film prowokuje, równie często śmiech ustępuje miejsca gorzkiej refleksji. przeczytaj recenzję

Superman — Jest to świetne widowisko, film aktorsko radzi sobie bardzo dobrze, zdecydowanie gorzej, jeśli chodzi o historię, bo tutaj zgrzyty się zdarzają. przeczytaj recenzję

Jurassic World: Odrodzenie — Edwards oferuje iluzję powrotu: elegancko podaną, emocjonalnie poprawną, lecz pozbawioną odwagi, by zbudować coś własnego. Kino domaga się czegoś więcej niż symulowanego wzruszenia. przeczytaj recenzję

Diva Futura — Podróż w głąb włoskiego przemysłu dla dorosłych lat 80. i 90. XX wieku. Historia o kobietach z nieposkromioną potrzebą wolności. To historia o samotności, hipokryzji i pruderii. przeczytaj recenzję

Pasażer Andrzej Munk — To dzieło bardzo dojrzałe. Film staje się nie tylko hołdem dla wybitnego artysty, ale i głęboką refleksją nad ceną niezależności, siłą pamięci i nieprzemijającym znaczeniem sztuki. przeczytaj recenzję

Wujek Foliarz — Film zmusza do refleksji nad źródłami naszych przekonań i nad tym, jak łatwo można zatracić się w świecie fake newsów. Jednocześnie reżyser przyjmuje postawę obserwatora, nie moralisty. przeczytaj recenzję