Rafał Skwarek

Ito — Rzemieślnicza nijakość nie ominęła też warstwy formalnej filmu, którą można określić jako przezroczystą. przeczytaj recenzję

Duchy przeszłości — Gdyby tylko dzieło Sadasivana położyło finalny nacisk fabularny na aspekty grozy, istnieje szansa, że w finalnej stopce widniałaby bardzo pozytywna ocena. przeczytaj recenzję

Ostatni wiking — Seans „Wild Men” to jak najbardziej przyjemne doświadczenie. Scenariusz zapewnia całkiem sporo okazji zarówno do śmiechu, jak i skromnej refleksji. przeczytaj recenzję

Równowaga — „Równowaga” stanowi interesujący wgląd w utrzymujące się w Japonii archaiczne mechanizmy społeczne. Jest sugestywną historią rozdarcia pomiędzy tym, co słuszne dla nas, a tym, co słuszne wobec innych. przeczytaj recenzję

Lekcje języka — To film ciepły, lecz za gorzki, by uznać go za reprezentanta „feel-good movies”. To obraz poruszający ważne kwestie społeczne, ale zbyt skupiony na narracji, by w pełni wykorzystać potencjał tematyki. przeczytaj recenzję

Kraj — Gdybym miał recenzować poszczególne segmenty „kRaju” jako osobne, niezależne filmy krótkometrażowe, ich oceny z pewnością nie byłyby tak surowe, jak nota wystawiona poniżej. przeczytaj recenzję

Bóg internetów — Tak kreatywny, a przy tym dojrzały formalnie i treściowo debiut to wspaniały zwiastun przyszłości zarówno reżyserki, jak i polskiej kinematografii. przeczytaj recenzję