Filmawka

Król dopalaczy — Seans "Króla dopalaczy" ujawnia jednak problem bezmyślnego, a jednocześnie niechlujnego podążania za amerykańskimi wzorcami. przeczytaj recenzję

Wichrowe wzgórza — Pozostają postmodernistycznym przedstawieniem w formule jego najgorszego stereotypu – wizualnie czarowną wydmuszką, wyzbytą z fascynującej treści i znaczenia, a nawet widowiskowej, efekciarskiej namiętności. przeczytaj recenzję

Łaska — To kino dla cierpliwych, dla tych, którzy umieją docenić piękno w powolności i głębię w milczeniu. Jeśli potrafi się wybaczyć reżyserowi jego estetyczne maniery, dostaje się drugą najlepszą (po "Wielkim Pięknie") produkcję w karierze Sorrentino. przeczytaj recenzję

Queer — Na guadagninowskim spektrum "Queer" zajmuje miejsce gdzieś pośrodku. Stoi w pewnym rozkroku między cechami, które lubię w jego kinie najbardziej. przeczytaj recenzję