Na różnych etapach życia fizyczna bliskość oznacza coś innego, ale jej brak może być równie dotkliwy. Reżyser obserwuje swoich wiekowych rodziców, których związek dawno temu się wypalił, co matka próbuje zrekompensować sobie coraz bardziej ryzykownym zakupoholizmem. Syn inicjuje psychodramę z ich udziałem, a jednocześnie testuje własny związek, który także zaczyna popadać w rutynę. Hybrydowy, autotematyczny i w dużej mierze autoironiczny dokument stawia pytanie, czy monogamia w dzisiejszych czasach nadal jest najlepszą formą związku dwojga ludzi.