Film opowiada o krótkim, ale znaczącym epizodzie w życiu światowej sławy malarza Marca Chagalla. Skupia się na jego konflikcie z innym awangardowym malarzem rosyjskim polskiego pochodzenia, Kazimierzem Malewiczem. Lata 1917-18 dla Chagalla to praca na rzecz rewolucji. W Witebsku został mianowany komisarzem sztuk pięknych, tam też założył Akademię Sztuk Pięknych. W odróżnieniu od Malewicza był bardziej szanowany przez nową bolszewicką władzę, miał też z tego powodu większe profity. Malewicz traktował swoją pracą bardziej radykalnie, traktował też swoich uczniów jak żołnierzy na polu bitwy o lepsze, bo abstrakcyjne przedstawianie świata, maksymalnie uproszczające formę. Miał też kompleks na punkcie swojego wykształcenia oraz dorobku artystycznego. Do 1918 roku znał tylko Moskwę i Piotrogród, tymczasem Chagall studiował w Paryżu, spotykał Apollinaire'a, Delaunaya, Légera, wystawiał też w sławnej galerii berlińskiej Der Sturm.