Pressboki

Charakterystyka postaci

BODO (Tomasz Schuchardt i Antoni Królikowski)

Bohdan Eugeniusz Junod – „Bodo” był największą gwiazdą przedwojennego polskiego kina. Obdarzony niespotykaną charyzmą i urokiem osobistym, przyciągał tłumy widzów na każdy film i spektakl. Ten amant niebanalny, stał się ikoną mody i dobrego stylu. Choć nie dysponował wspaniałymi warunkami wokalnymi, jego piosenki natychmiast stawały się szlagierami, które śpiewała cała Polska. Mimo tak jawnego uwielbienia, Bodo wiązał się z kobietami o głośnych nazwiskach, ale nigdy nie zaangażował się w poważny związek uczuciowy. Najważniejsze miejsce w jego życiu zajmowała matka i olbrzymi dog arlekin Sambo. W jednym z wywiadów aktor przyznał, iż uwielbia wcielać się w różne role, bowiem „nienawidzi samego siebie”.

DOROTA – matka BODO (Agnieszka Wosińska)

Jadwiga Anna Dorota Junod (z domu Dylewska) pochodziła z niezbyt zamożnej szlacheckiej rodziny. Na jednym z seansów objazdowego kina poznała uroczego Szwajcara: Teodora Junod. Wkrótce zaszła z Teodorem w ciążę i wyjechała do jego rodziny, do Genewy. Tam urodził się Bohdan Eugeniusz, znany w przyszłości jako BODO. Dorota razem z Teodorem i maleńkim synkiem zjeździli niemalże całe Imperium Rosyjskie oraz pogranicze Chin i Persji. Dorota występowała jako tancerka, Teodor organizował pokazy objazdowego kina. W końcu wrócili do Łodzi, gdzie osiedlili się na stałe. Tu relacje Teodora i Doroty przestały się układać. Dorota przede wszystkim zajmuje się dorastającym synem. Gotowa jest zaplanować mu życie w najmniejszych detalach. Nie podoba jej się jego fascynacja sceną i teatrem.

Z czasem Dorota stała się dla Bodo najbliższą osobą. Niemal przez całe dorosłe życie mieszkali razem. Dorota surowo oceniała życiowe partnerki Bodo, doradzała mu w sprawach kariery, czynnie uczestniczyła w realizacji jego filmów. Z czasem nadopiekuńczość ustąpiła po prostu życiowej mądrości i Dorota stała się dla coraz popularniejszego aktora szczerym doradcą, dzięki niej Bodo nie stracił nigdy dystansu do samego siebie.

TEODOR JUNOD – ojciec BODO (Mariusz Bonaszewski)

Przystojny Szwajcar. Zapalony propagator kinematografu. Właściciel objazdowego kina, późnej twórca łódzkiego kinoteatru Urania. Ojciec Eugeniusza. Lekkoduch i marzyciel. Zakochany w kinie – a także w swojej żonie – Dorocie, nawet po rozpadzie ich związku. Czarujący i inteligentny. Dla Bodo wielki autorytet w sprawach artystycznych i życiowych.

ADA – postać fikcyjna (Anna Pijanowska)

Podobno największe miłości to te niespełnione. Taką właśnie dla Bodo jest Ada. Ada mieszka w tej samej łódzkiej kamienicy, co Bodo. Kochają się w niej wszyscy. Jej podoba się Hans – przystojny Niemiec z bogatej łódzkiej rodziny. Bodo uwiedzie Adę, ale tylko na moment. Ada szybko wraca do Hansa, stając się ideałem kobiety, której Bodo będzie szukał we wszystkich miłościach. W chwili największej popularności naszego bohatera ich drogi znów się przetną. Bodo – ze swoim słynnym „bodowskim błyskiem” w oku znów Adzie zaimponuje, ale wtedy będzie ona już żoną Hansa,

NORA NEY (Anna Próchniak)

Popularna polska aktorka o nieco egzotycznej urodzie. Życiorysy Bodo i Nory, czyli Soni Nejman mają wiele punktów wspólnych. Nora, podobnie jak Bodo, uciekła z domu i postawiła wszystko na jedną kartę, by zostać aktorką. Poznali się na planie filmowym. Ich romans – choć krótki – był tematem wielu prasowych artykułów. Nora przegrała z dominującą w życiu Bodo matką. Ich rozstanie znalazło odzwierciedlenie w napisanym, zagranym i wyprodukowanym przez Bodo filmie Głos pustyni. Choć Nora w mediach kreowała siebie na naiwną dziewczynę z prowincji, w rzeczywistości doskonale orientowała się w zasadach rządzących światem filmu. Dla kariery i dobrych ról była w stanie poświęcić w zasadzie wszystko. Po zakończeniu relacji z Bodo wyszła za mąż za wybitnego operatora filmowego, Seweryna Steinwurzla, jednak ten związek też nie przetrwał zbyt długo.

RERI (Patricia Kazadi)

Naprawdę nazywała się Anne Chevalier. Egzotyczna aktora, tancerka, piosenkarka pochodzenia tahitańskiego. Bodo związał się z Reri drogą notarialnej umowy w zamian za futro, skrzynkę wina i sporą ilość pieniędzy, choć oczywiście czynnikiem decydującym było gwałtowne uczucie. O ich romansie plotkowała cała Warszawa. Niezwykle piękna Reri była lekarstwem na wielokrotnie zranione serce Bodo. Ich uczuciowa relacja, znalazła odzwierciedlenie w napisanym przez Bodo filmie Czarna perła, w którym zagrali oboje. Matka Bodo zaakceptowała i polubiła Reri. Wtedy zainteresowanie egzotyczną pięknością stracił sam Bodo. Reri wychodzi ze związku z Bodo z depresją, alkoholizmem i złamanym sercem.

ZULA POGORZELSKA (Roma Gąsiorowska)

Aktorka, piosenkarka i tancerka, wielka gwiazda warszawskich scen. Męska część warszawskiej publiczności swego czasu krzyczała po jej występach: „chcę mieć dziecko z Pogorzelską”. Na scenie grała zwykle kobietę wyzwoloną, w życiu prywatnym marzyła o domowym cieple i kochającym mężu. Z Eugeniuszem Bodo połączył ją krótkotrwały, płomienny romans… być może istniejący tylko na użytek gazet i kolorowych czasopism. Po rozstaniu – prawdziwym czy medialnym – dwoje aktorów nadal łączyły przyjacielskie stosunki. Zula odnalazła szczęście i ciepło domowego ogniska w związku z aktorem, konferansjerem i scenarzystą Konradem Tomem. Niestety, karierę i szczęście Zuli przerwała wkrótce śmiertelna choroba.

ADOLF DYMSZA (Bartłomiej Kotschedoff)

Wielki rywal Eugeniusza Bodo ze sceny i z filmowego planu. Razem z Bodo stworzyli niezapomniany duet w filmach Robert i Bertrand oraz Paweł i Gaweł, gdzie po raz pierwszy zaśpiewali najpopularniejszą do dziś polską kołysankę „Ach śpij, kochanie…” (z muzyką Henryka Warsa i słowami Ludwika Starskiego). Obu aktorów napędzała wzajemna rywalizacja. Prywatnie – koledzy, może nawet przyjaciele. Ostry i bezpośredni Dymsza kontrastował z eleganckim, poukładanym Bodo. Był niewyczerpanym źródłem zabawnych, często złośliwych anegdot. Ponadto: wzorowy mąż wielodzietnej rodziny i zagorzały kibic Polonii Warszawa.

KAROL HANUSZ (Eryk Kulm)

Aktor, piosenkarz, tancerz, zdeklarowany homoseksualista. Jego przyjaźń z Bodo stała dla niektórych przyczynkiem do domysłów na temat orientacji seksualnej Bodo. Karol pomaga Eugeniuszowi od jego pierwszego pojawienia się w Warszawie – to on proponuje mu wyjazd do Poznania w czasach, gdy Bodo umiał jeszcze za mało, by dostać angaż w stolicy. Odtąd pozostają przyjaciółmi. Bodo, wyjeżdżając do Lwowa w 1939 roku, prosi Hanusza, by zaopiekował się jego matką.

MORYC – postać fikcyjna (Piotr Żurawski)

Rówieśnik i jeden z najbliższych przyjaciół Bodo od dzieciństwa. Ubogi syn żydowskiego krawca z Łodzi, który z czasem wyrośnie na kreatora mody. W ślad za Bodo ucieka z domu. Ich drogi na moment się rozchodzą, gdy Moryc decyduje się na wyjazd do berlińskiej akademii kroju. Zdobytą tam wiedzę i umiejętności wykorzysta otwierając w Warszawie butik z supermodnymi garniturami. Filie jego sklepów rozsiane będą po wielu europejskich miastach. Być może dlatego dość szybko zrozumie zmieniające się nastroje, grozę wzbierającego nazizmu i zbliżającej się wojny.

Ciekawostki

Bodo był najbardziej uwielbianym przedwojennym aktorem, czego wielokrotnym świadkiem była kamienica, w której mieszkał przy ul. Marszałkowskiej 132. Dziewczęta często wypisywały sercowe wyznania na ścianach: „Geniuś”, „O, mój Geniuszu!”, „Ukochany artysto!”, „Najcudniejszy Boduleczek!!!”, „Twoja na zawsze”, „Ty, tylko Ty!”, „Błagam o spotkanie jutro o 7-mej rano w Łazienkach!”, „Podły, dlaczego nie przyszedłeś?”, „Kocham Cię!”.

Jak czytamy w jedynym polskim miesięczniku filmowym Srebrny Ekran: „Na wysokości trzeciego piętra napisy urywają się. Jeszcze tylko do klamki drzwi, przed którymi stanęłam, przyczepiona jest kartka, wydarta prawdopodobnie ze szkolnego zeszytu. Niezbyt wyrobionym charakterem pisma, skreślono na niej: „Ideale mój! Nie chcę już Coopera, nie chcę Taylora – tylkom z miłości do Ciebie chora!” /…/ W chwilę potem siedzę naprzeciw Eugeniusza Bodo w jego gabinecie i wysłuchuję żałosnej skargi na zbyt wielką popularność.

- Przez tę ścienną literaturę ciągle mi grożą eksmisją. Gospodarzowi domu sprzykrzyło się już odnawiać schody. I co ja biedny zrobię, jak mnie wyrzucą? Na ulicy będę musiał nocować… Albo pod mostem Poniatowskiego… Sympatia ludzka jest rzeczą ważną, ale nie wszystkie jej objawy są równie przyjemne. Bardzo chętnie odpisuję na listy młodzieży, mam nawet kilku szczególnie sympatycznych, kulturalnych, stałych korespondentów. Nie odmawiam prawie żadnej prośbie o autograf. Ale trudno ode mnie wymagać, abym radośnie odczytywał te wszystkie napisy na ścianach…”

(Irena Tomska, Spotkanie z Eugeniuszem Bodo, Srebrny Ekran 1938 nr 18)

Bodo uważany był za wzór elegancji, prawdziwy „król mody”. Stał się też prekursorem reklamy w Polsce. Bodo polecał m. in. tweedowe marynarki Old England, krawaty od Chojnackiego, kapelusze Młodkowskiego. Reklamował też Przegląd sportowy, czekoladki Wedla czy Pastę z Wiśni.

Kinoteatr "Urania" to pierwsze w Łodzi stałe kino, w którym odbywały się projekcje filmów, a także występy sceniczne. Urania mieściła się na rogu ulicy Piotrkowskiej i Cegielnianej. Dziś tego budynku już nie ma, a w tym miejscy stoi Dom Handlowy "Magda". Fragment przedruku artykułu ze „Świata” z 1909 r.:

„Teatr „Urania” mieści się we wspaniałym, umyślnie na ten cel przez właścicieli wzniesionym gmachu przy zbiegu ulic Cegielnianej i Piotrkowskiej. Jest to najbardziej może centralny punkt Łodzi. Na placu, obejmującym kilka tysięcy łokci kwadratowych, wznosi się piękny budynek teatralny. Mieści się w nim obszerna, elegancko przystrojona sala dla widzów, urządzona według najnowszych wymagań hygieny i estetyki, posiadająca centralne ogrzewanie i elektryczne wentylatory. Posiada ona galerye na lekkiem podwyższeniu, miejsce na orkiestrę, ukryte we wgłębieniu, i wreszcie dużych rozmiarów scenę. Kurtyna, starannie ozdobiona, świadczy, że dyrekcya posuwa dbałość swoją o harmonię ogólną aż do detali. Przedstawienia odbywają się tu codziennie, pomiędzy 8 a 10 wieczorem, w niedziele zaś trwają one od 4-ej popołudniu do północy. Na wypełnienie programu potrzeba 2 godz. czasu. „Bawić, ale nie nużyć”, oto jest hasło łódzkiej „Uranii”. Niema więc tu ani nużących antraktów, ani owych umyślnie przedłużanych przerw pomiędzy numerami. Przedstawienie jest treściwe, powiedzielibyśmy – soczyste, i daje dwie godziny zabawy, tak szczelnie wypełnione, iż nuda ani na jeden moment nie jest zdolna się tu zakraść”.

W 1931 r. trójka sympatycznych entuzjastów czyli Eugeniusz Bodo, Michał Waszyński i Adam Brodzisz założyła firmę B.W.B., która wyprodukowała dwa filmy Bezimienni bohaterowie i Głos pustyni. Dwa lata później, już sam, założył kolejną firmę produkcyjną „Urania”. Tak przed laty nazywało się kino jego ojca. Powstało tu sześć filmów.

Ptysie z kremem były jego ulubionymi ciastkami.

Opis filmu

Efektowny, iskrzący dowcipem i zrealizowany z oszałamiającym rozmachem film, inspirowany życiem jednego z najpopularniejszych i najbardziej lubianych aktorów przedwojennego polskiego kina. Wciągająca historia pierwszego kinowego gwiazdora, bohatera plotek i skandali, obiektu westchnień kobiet i idola mężczyzn.

Jest rok 1916. Młody chłopak, Bodzio, ucieka z domu, gdyż zamiast zostać lekarzem, jak chciałaby rodzina, marzy o karierze scenicznej. Jeszcze jednak nie wie, że mu się to uda i wkrótce stanie się gwiazdą. Kilka lat później Eugeniusz Bodo jest u szczytu sławy. Właśnie podpisał kontrakt z wytwórnią w Hollywood, dokąd chce wyjechać wraz z miłością swojego życia. Jego plany krzyżuje wybuch okrutnej wojny.

Produkcja

Założone w 1992 roku Akson Studio jest jednym z czołowych domów produkcyjnych w Polsce. Przez ponad dwadzieścia lat współpracowaliśmy z takimi wyjątkowymi twórcami jak między innymi Andrzej Wajda, Roman Polański, Jan Komasa, Jerzy Skolimowski.

Poza wieloma reklamami, dokumentami, programami rozrywkowymi oraz spektaklami teatru telewizji, wyprodukowaliśmy ponad 40 seriali TV oraz 35 filmów fabularnych, wśród których znajduje się nominowany do Oskara Katyń oraz nagrodzony Srebrnym Niedźwiedziem w Berlinie Tatarak, a także ostatni film Andrzeja Wajdy Powidoki. Akson Studio stworzyło również dwie z największych polskich produkcji ostatnich lat – wielokrotnie nagradzany Wałęsa. Człowiek z Nadziei oraz głośne Miasto 44.