Zdzisław Misiak, pseudonim artystyczny „Dzidek” pracował dawniej w scenerii wesołych miasteczek. Po śmierci córki i pod nieobecność zięcia (który przebywa w więzieniu) opiekuje się Hugonem, kilkuletnim wnukiem. Razem zamieszkują w surrealistycznym otoczeniu podupadłego lunaparku w środku miasta. Niezwykły czas i miejsce ich wspólnego pobytu stanowią niemalże filmową dekorację dla historii o rodzinnych więziach. Bajka kończy się w momencie, kiedy proza życia zaczyna się upominać o „unormowanie” sytuacji chłopca.