Gale Sondergaard urodziła się 15 lutego 1899 roku w Litchfield w stanie Minnesota w Stanach Zjednoczonych jako Edith Holm Sondergaard. Jej ojcem był Hans Sondergaard, pastor luterański i nauczyciel pochodzenia duńskiego, natomiast matką była Emma K. Sondergaard, wywodząca się z duńskiej rodziny imigranckiej. Wychowywała się w środowisku silnie związanym z edukacją i kulturą, a swoje wykształcenie zdobywała między innymi na University of Minnesota, gdzie studiowała dramat i sztuki sceniczne, co ukształtowało podstawy jej warsztatu aktorskiego. Karierę rozpoczęła na scenie teatralnej, gdzie przez wiele lat rozwijała swoje umiejętności w repertuarze dramatycznym. Jej doświadczenie sceniczne przełożyło się na styl gry oparty na precyzji, kontrolowanej ekspresji oraz umiejętności budowania postaci o silnej obecności scenicznej. Do filmu trafiła stosunkowo późno, jednak jej debiut okazał się natychmiastowym sukcesem. Przełomem w jej karierze była rola w filmie „Anthony Adverse” (1936) w reżyserii Mervyna LeRoya, za którą otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Była to pierwsza w historii nagroda Akademii przyznana w tej kategorii, a jednocześnie została jej przyznana za debiut filmowy, co stanowi rzadki przypadek w historii kina i podkreśla skalę jej talentu. Sukces ten ugruntował jej pozycję w Hollywood jako aktorki charakterystycznej, specjalizującej się w rolach kobiet o silnych, często niejednoznacznych osobowościach. W kolejnych latach występowała w licznych produkcjach filmowych, budując spójny wizerunek ekranowy. Dzięki swojej charakterystycznej, „nieamerykańskiej” urodzie była często obsadzana w rolach postaci egzotycznych lub femme fatale. Pojawiła się między innymi w filmach „The Mark of Zorro” (1940) oraz „The Letter” (1940) w reżyserii Williama Wylera, gdzie jej obecność nadawała scenom dodatkowego napięcia i wyrafinowania. Jedną z jej najbardziej rozpoznawalnych kreacji była postać Adrei Spedding w filmach o Sherlocku Holmesie u boku Basila Rathbone’a, rozwinięta szczególnie w produkcji „The Spider Woman” (1944), gdzie stworzyła jedną z najbardziej charakterystycznych antagonistycznych ról kobiecych w kinie tego okresu. W tym czasie rozważano ją również jako kandydatkę do roli Złej Czarownicy z Zachodu w filmie „The Wizard of Oz” (1939). Początkowo postać ta miała być przedstawiona jako atrakcyjna, mroczna kusicielka, jednak po zmianie koncepcji na bardziej groteskową i zdeformowaną wizję bohaterki Sondergaard zrezygnowała z udziału w projekcie, nie chcąc podporządkować się takiej transformacji wizerunkowej. Mimo statusu gwiazdy ról charakterystycznych w latach 40., jej kariera została poważnie przerwana w kolejnym dziesięcioleciu. Było to bezpośrednio związane z działalnością polityczną jej męża, Herberta J. Bibermana, który należał do tzw. „Hollywood Ten” – grupy twórców skazanych za odmowę współpracy z Komisją do Badania Działalności Antyamerykańskiej. Sondergaard, wspierając męża, sama znalazła się na czarnej liście Hollywood, co doprowadziło do niemal całkowitego wykluczenia jej z pracy w przemyśle filmowym na wiele lat. Jej powrót do działalności artystycznej nastąpił w latach 60., początkowo na scenie teatralnej Off-Broadway w 1965 roku, co stanowiło symboliczne przełamanie okresu zawodowej izolacji. Następnie zaczęła ponownie pojawiać się w filmie i telewizji, między innymi w produkcji „Slaves” (1969). Choć nie odzyskała już dawnej pozycji w Hollywood, jej późniejsze role potwierdzały trwałość warsztatu i zdolność adaptacji do nowych realiów. Jej styl aktorski opierał się na subtelnej kontroli środków wyrazu, sugestywnej mimice oraz umiejętności budowania napięcia poprzez obecność sceniczną. Często kreowała postacie o silnej osobowości, niejednoznaczne moralnie, co wyróżniało ją na tle wielu aktorek epoki klasycznego Hollywood. W życiu prywatnym była związana z reżyserem Herbertem J. Bibermanem, z którym pozostawała w małżeństwie przez wiele lat. Ich wspólne losy były ściśle związane z wydarzeniami okresu powojennego i represjami wobec środowiska filmowego, co miało bezpośredni wpływ na przebieg jej kariery. Gale Sondergaard zmarła 14 sierpnia 1985 roku w Woodland Hills w Kalifornii w wyniku udaru mózgu spowodowanego zakrzepicą naczyń żylnych. Gale Sondergaard pozostaje jedną z istotnych postaci w historii amerykańskiego kina jako pierwsza laureatka Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej, a jej dorobek oraz losy zawodowe stanowią przykład zarówno rozwoju aktorstwa charakterystycznego w klasycznym Hollywood, jak i wpływu wydarzeń politycznych na życie artystów w XX wieku.