Elsa Sullivan Lanchester przyszła na świat 28 października 1902 roku w Lewisham w Londynie jako córka Jamesa Shamusa Sullivana oraz Edith Lanchester. Jej rodzice byli znanymi działaczami socjalistycznymi żyjącymi w nieformalnym związku, co kształtowało jej poczucie niezależności. Od dzieciństwa przejawiała pasję do tańca, którego uczyła się u legendarnej artystki, którą była Isadora Duncan w Paryżu. Już jako siedemnastolatka założyła własny teatr dziecięcy, a w latach 20. XX wieku prowadziła w Londynie popularny klub nocny Cave of Harmony. To właśnie tam jej talent kabaretowy dostrzegł pisarz, którym był H.G. Wells, co zaowocowało serią krótkich filmów komediowych z jej udziałem, otwierając jej drogę do kariery aktorskiej. Przełomowym momentem w jej życiu było spotkanie aktora, którym był Charles Laughton, za którego wyszła za mąż w 1929 roku. Rok po ślubie aktorka dowiedziała się o homoseksualizmie męża, gdy policja przyłapała go w parku z innym mężczyzną. Mimo to para pozostała w małżeństwie przez 33 lata, tworząc głęboką więź intelektualną i artystyczną, choć nigdy nie doczekali się dzieci. Międzynarodową sławę przyniosła jej podwójna rola w filmie „Bride of Frankenstein” (1935). Wcieliła się w nim w autorkę powieści, którą była Mary Shelley, oraz w narzeczoną potwora. Jej słynny „syk” i ptasie ruchy głową były inspirowane obserwacją łabędzi w Regent's Park. Aktorka nienawidziła samej charakteryzacji; bandaże były tak ciasne, że nie mogła pić ani jeść przez cały dzień zdjęciowy, a jej oczy musiały być unieruchomione specjalnymi klamrami. W kolejnych dekadach Elsa Lanchester stała się jedną z najwybitniejszych aktorek charakterystycznych. W 1950 roku otrzymała nominację do Oscara za rolę w filmie „Come to the Stable”. Kolejną nominację do nagrody Akademii oraz Złoty Glob przyznany w 1958 roku przyniosła jej kreacja pyskatej pielęgniarki panny Plimsoll w dramacie „Witness for the Prosecution” (1957), gdzie partnerowała swojemu mężowi. Aktorka z równą swobodą odnajdywała się w komediach Disneya, takich jak „Mary Poppins” (1964), gdzie jako niania Katie Nanna stworzyła jeden ze swoich najbardziej rozpoznawalnych epizodów. Jej ostatnim występem kinowym był kultowy kryminał komediowy „Murder by Death” (1976), w którym sparodiowała postać panny Marple jako Jessica Marbles. Poza pracą przed kamerą Elsa Lanchester pozostawała aktywną artystką estradową, a jej styl gry oparty na nienagannej dykcji i lekko ekscentrycznej ekspresji sprawiał, że każda jej postać była zapamiętywana przez widzów. Była również autorką autobiografii „Elsa Lanchester Herself”, w której z dużą szczerością opisała swoje życie i kulisy pracy w filmie. Aktorka zmarła 26 grudnia 1986 roku w Woodland Hills w Kalifornii w wieku 84 lat z powodu zapalenia oskrzeli, będąc wcześniej osłabioną przez serię udarów. Zgodnie z jej życzeniem została poddana kremacji, a jej prochy rozrzucono nad Oceanem Spokojnym. Jej wkład w historię kina został uhonorowany gwiazdą na Hollywood Walk of Fame przy 6315 Hollywood Boulevard.