Tom Moore urodził się 1 maja 1883 roku w Fordstown Crossroads w hrabstwie Meath w Irlandii jako syn Johna Moore’a oraz Mary Moore z domu Crofton. Dorastał w rodzinie, która wkrótce miała stać się jedną z najsłynniejszych aktorskich dynastii w historii wczesnego Hollywood. Wraz z rodzeństwem – braćmi Owenem Moore’em, Mattem Moore’em, Joe Moore’em oraz siostrą Mary Moore – wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie cała rodzina związała swoje życie ze sceną i filmem. Karierę artystyczną rozpoczął w teatrze objazdowym na początku XX wieku. Występował w repertuarowych zespołach teatralnych oraz wodewilu, zdobywając doświadczenie sceniczne, które w tamtych latach było podstawową drogą do kariery filmowej. Do kina trafił stosunkowo wcześnie – już w 1912 roku, kiedy rozpoczął pracę dla wytwórni Kalem Company, jednej z najważniejszych firm produkcyjnych pionierskiej epoki kina. Wystąpił wówczas w filmach takich jak „The Finger of Suspicion”, rozpoczynając długą i niezwykle owocną karierę ekranową. W latach dziesiątych i dwudziestych XX wieku Tom Moore stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych amantów amerykańskiego kina niemego. Jego elegancka aparycja, naturalny styl gry oraz spokojna, szlachetna prezencja sprawiły, że często obsadzano go w rolach romantycznych bohaterów. W tym okresie wystąpił w wielu popularnych produkcjach, m.in. w filmach „The Great Divide” (1915), „Lord and Lady Algy” (1919), „Behold My Wife!” (1920) oraz „Lilies of the Field” (1924). Wraz ze swoimi braćmi należał do najbardziej rozpoznawalnych aktorów epoki – prasa amerykańska nazywała ich zjawisko wręcz „Moore Invasion”, podkreślając dominację irlandzkich aktorów w rolach ekranowych amantów. W życiu prywatnym Tom Moore był trzykrotnie żonaty. W 1914 roku poślubił aktorkę Alice Joyce, jedną z największych gwiazd kina niemego, znaną jako „Madonna ekranu”. Małżeństwo to zakończyło się rozwodem w 1920 roku. Rok później Moore ożenił się z francuską aktorką Renée Adorée, która zdobyła sławę dzięki roli w filmie „The Big Parade” (1925). Związek ten okazał się jednak burzliwy i zakończył się rozwodem w 1925 roku. W 1931 roku aktor zawarł trzecie małżeństwo z Eleanor Niles, z którą pozostał aż do swojej śmierci. Po nadejściu kina dźwiękowego Tom Moore nadal pojawiał się na ekranie, choć jego rola w branży stopniowo się zmieniała. Z czasem przeszedł do ról charakterystycznych i epizodycznych. W latach trzydziestych i czterdziestych grał sporadycznie, koncentrując się również na życiu prywatnym i inwestycjach. Jednym z jego ostatnich występów filmowych był epizod w filmie „Seven Angry Men” (1955) w reżyserii Johna Farrowa. Tom Moore zmarł 12 lutego 1955 roku w Santa Monica w Kalifornii w wieku 71 lat. Przyczyną śmierci był atak serca. Został pochowany na Woodlawn Cemetery w Santa Monica, gdzie spoczywa wielu pionierów amerykańskiego kina. Tom Moore zapisał się w historii filmu jako jeden z najważniejszych irlandzkich aktorów epoki kina niemego. Wraz ze swoimi braćmi stworzył niezwykłą dynastię aktorską, która przez wiele lat odgrywała znaczącą rolę w hollywoodzkim przemyśle filmowym. Dzięki elegancji, talentowi dramatycznemu i ogromnej pracowitości pozostaje jednym z charakterystycznych przedstawicieli złotej ery wczesnego Hollywood.