Victor Heerman urodził się 27 sierpnia 1893 roku w Surrey w Anglii w Wielkiej Brytanii. Był brytyjsko-amerykańskim scenarzystą, reżyserem i producentem filmowym, którego działalność obejmowała zarówno epokę kina niemego, jak i rozwój filmu dźwiękowego. Dorastał w trudnych warunkach rodzinnych – jego ojciec porzucił rodzinę, a matka, pracująca jako kostiumografka teatralna, zmuszona była wychowywać czworo dzieci samodzielnie. Na przełomie XIX i XX wieku przeniosła się wraz z rodziną do Nowego Jorku, gdzie podjęła pracę w środowisku teatralnym związanym z Davidem Belasco. To właśnie kontakt z teatrem od najmłodszych lat ukształtował zainteresowania Heermana i skierował go ku karierze artystycznej. Swoją drogę zawodową rozpoczął jako aktor, jednak szybko przeniósł się za kulisy produkcji filmowej, gdzie znalazł większe możliwości rozwoju. W drugiej dekadzie XX wieku związał się ze studiem Macka Sennetta, jednym z najważniejszych ośrodków produkcji komedii slapstickowej. Tam zdobywał doświadczenie jako reżyser krótkich form komediowych, rozwijając umiejętność pracy z rytmem gagów oraz dynamiką narracji. Okres ten odegrał kluczową rolę w ukształtowaniu jego warsztatu i pozycji w branży. W latach 20. Heerman kontynuował pracę reżyserską, stopniowo przechodząc do realizacji bardziej rozbudowanych projektów. Jednym z najważniejszych momentów w jego karierze było wyreżyserowanie filmu „Animal Crackers” (1930), będącego jedną z najbardziej znanych komedii z udziałem braci Marx. Produkcja ta zapisała się w historii kina nie tylko jako klasyk gatunku, ale także jako przykład wyjątkowej umiejętności reżysera do pracy z trudnymi i improwizującymi aktorami. Heerman był uznawany za jedną z niewielu osób zdolnych do utrzymania kontroli nad chaotycznym stylem braci Marx, co miało kluczowe znaczenie dla końcowego sukcesu filmu. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego coraz większą rolę w jego działalności zaczęło odgrywać scenariopisarstwo. Największe uznanie przyniosła mu współpraca z Sarah Y. Mason przy adaptacji powieści „Little Women” (1933) autorstwa Louisy May Alcott. Scenariusz ten został nagrodzony Oscarem, co stanowiło najważniejsze wyróżnienie w jego karierze i potwierdzenie jego pozycji jako jednego z czołowych scenarzystów Hollywood. Heerman i Mason pracowali wspólnie nad wieloma projektami, tworząc jeden z bardziej rozpoznawalnych duetów scenarzystów w systemie studyjnym. Byli również zaangażowani w prace nad wczesnymi wersjami scenariusza do adaptacji „Dumy i uprzedzenia” dla wytwórni MGM, choć ich koncepcja ostatecznie nie została zrealizowana w pierwotnej formie. W życiu prywatnym Victor Heerman był mężem Sarah Y. Mason, z którą miał dwoje dzieci – Victora Jr. oraz Catherine. Ich życie rodzinne było silnie związane ze środowiskiem filmowym, a wyjątkowym faktem pozostaje, że rodzicami chrzestnymi ich dzieci byli Mary Pickford oraz Douglas Fairbanks, należący do największych gwiazd epoki kina niemego. Victor Heerman zmarł 3 listopada 1977 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych w wieku 84 lat z przyczyn naturalnych. Został skremowany w Chapel of the Pines Crematory w Los Angeles, a jego prochy – zgodnie z wolą rodziny – zostały rozsypane w morzu. Jego dorobek obejmuje zarówno działalność reżyserską, jak i scenariopisarską, a wkład w rozwój amerykańskiej komedii oraz adaptacji literackich czyni go istotną postacią w historii klasycznego Hollywood.