Joyce Compton (I)

Joyce Compton (I)

  • 1907-01-27
  • Lexington, Kentucky, USA
Joyce Compton, właściwie Eleanor Hunt Compton, urodziła się 27 stycznia 1907 roku w Lexington w stanie Kentucky jako córka Jesse’ego Comptona i Myrtle Compton. W młodym wieku przeniosła się z rodziną do Kalifornii, gdzie dorastała w pobliżu rozwijającego się przemysłu filmowego. Już jako nastolatka zainteresowała się aktorstwem i rozpoczęła karierę w Hollywood w połowie lat dwudziestych. Jednym z pierwszych ważnych momentów w jej karierze było wyróżnienie w 1926 roku, kiedy została wybrana do prestiżowego grona WAMPAS Baby Stars, programu promującego najbardziej obiecujące młode aktorki Hollywood. W tym samym roczniku znalazły się między innymi Joan Crawford oraz Mary Brian. Choć początkowo przewidywano dla niej karierę gwiazdy pierwszego planu, Compton szybko odnalazła swoje miejsce jako niezwykle wszechstronna aktorka charakterystyczna. Karierę rozpoczęła w epoce kina niemego, występując w licznych komediach i melodramatach. Jednym z ważnych punktów jej filmografii był film „Weary River” (1929), w którym pojawiła się u boku Richard Barthelmess. Produkcja ta była interesującym eksperymentem przejściowej epoki – zawierała jedne z pierwszych sekwencji zsynchronizowanego dźwięku i muzyki w karierze Barthelmessa. Po wprowadzeniu dźwięku Compton bez trudności kontynuowała karierę. W latach trzydziestych stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek komediowych drugiego planu. Szczególną popularność przyniósł jej występ w komedii „The Awful Truth” (1937) w reżyserii Leo McCarey, gdzie partnerowała Cary Grant i Irene Dunne. Jej komediowa interpretacja postaci Dixie Belle Lee – zwłaszcza scena wykonania piosenki „Gone with the Wind” – stała się jednym z najbardziej pamiętnych momentów filmu. Na przestrzeni kilku dekad Compton pojawiła się w ponad dwustu produkcjach filmowych, często w niewielkich, lecz charakterystycznych rolach. Wystąpiła między innymi w dramacie „Imitation of Life” (1934) w reżyserii John M. Stahl, a także w filmie noir „Mildred Pierce” (1945). Jej ekranowy wizerunek często opierał się na typie komediowej „blondynki”, jednak prywatnie była osobą inteligentną i świadomą mechanizmów hollywoodzkiego systemu studyjnego. Joyce Compton nigdy nie wyszła za mąż i przez całe życie zachowała dużą niezależność osobistą. Poza aktorstwem interesowała się sztuką – projektowała biżuterię i malowała obrazy, które były prezentowane w lokalnych galeriach w Los Angeles. W latach pięćdziesiątych z powodzeniem przeniosła się także do telewizji, pojawiając się w popularnych serialach, takich jak „I Love Lucy” oraz „The Adventures of Superman”. Joyce Compton zmarła 13 października 1997 roku w Los Angeles w wieku 90 lat z przyczyn naturalnych. Zgodnie z jej wolą prochy zostały rozproszone w Oceanie Spokojnym. Pozostaje jedną z najbardziej pracowitych aktorek charakterystycznych klasycznego Hollywood – artystką, która dzięki talentowi komediowemu i ogromnej elastyczności potrafiła utrzymać się w przemyśle filmowym od epoki kina niemego aż po erę telewizji.

Biografia

dodaj biografię

Joyce Compton, właściwie Eleanor Hunt Compton, urodziła się 27 stycznia 1907 roku w Lexington w stanie Kentucky jako córka Jesse’ego Comptona i Myrtle Compton. W młodym wieku przeniosła się z rodziną do Kalifornii, gdzie dorastała w pobliżu rozwijającego się przemysłu filmowego. Już jako nastolatka zainteresowała się aktorstwem i rozpoczęła karierę w Hollywood w połowie lat dwudziestych.

Jednym z pierwszych ważnych momentów w jej karierze było wyróżnienie w 1926 roku, kiedy została wybrana do prestiżowego grona WAMPAS Baby Stars, programu promującego najbardziej obiecujące młode aktorki Hollywood. W tym samym roczniku znalazły się między innymi Joan Crawford oraz Mary Brian. Choć początkowo przewidywano dla niej karierę gwiazdy pierwszego planu, Compton szybko odnalazła swoje miejsce jako niezwykle wszechstronna aktorka charakterystyczna.

Karierę rozpoczęła w epoce kina niemego, występując w licznych komediach i melodramatach. Jednym z ważnych punktów jej filmografii był film „Weary River” (1929), w którym pojawiła się u boku Richard Barthelmess. Produkcja ta była interesującym eksperymentem przejściowej epoki – zawierała jedne z pierwszych sekwencji zsynchronizowanego dźwięku i muzyki w karierze Barthelmessa.

Po wprowadzeniu dźwięku Compton bez trudności kontynuowała karierę. W latach trzydziestych stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych aktorek komediowych drugiego planu. Szczególną popularność przyniósł jej występ w komedii „The Awful Truth” (1937) w reżyserii Leo McCarey, gdzie partnerowała Cary Grant i Irene Dunne. Jej komediowa interpretacja postaci Dixie Belle Lee – zwłaszcza scena wykonania piosenki „Gone with the Wind” – stała się jednym z najbardziej pamiętnych momentów filmu.

Na przestrzeni kilku dekad Compton pojawiła się w ponad dwustu produkcjach filmowych, często w niewielkich, lecz charakterystycznych rolach. Wystąpiła między innymi w dramacie „Imitation of Life” (1934) w reżyserii John M. Stahl, a także w filmie noir „Mildred Pierce” (1945). Jej ekranowy wizerunek często opierał się na typie komediowej „blondynki”, jednak prywatnie była osobą inteligentną i świadomą mechanizmów hollywoodzkiego systemu studyjnego.

Joyce Compton nigdy nie wyszła za mąż i przez całe życie zachowała dużą niezależność osobistą. Poza aktorstwem interesowała się sztuką – projektowała biżuterię i malowała obrazy, które były prezentowane w lokalnych galeriach w Los Angeles. W latach pięćdziesiątych z powodzeniem przeniosła się także do telewizji, pojawiając się w popularnych serialach, takich jak „I Love Lucy” oraz „The Adventures of Superman”.

Joyce Compton zmarła 13 października 1997 roku w Los Angeles w wieku 90 lat z przyczyn naturalnych. Zgodnie z jej wolą prochy zostały rozproszone w Oceanie Spokojnym.

Pozostaje jedną z najbardziej pracowitych aktorek charakterystycznych klasycznego Hollywood – artystką, która dzięki talentowi komediowemu i ogromnej elastyczności potrafiła utrzymać się w przemyśle filmowym od epoki kina niemego aż po erę telewizji.

Więcej informacji