Kathryn Givney urodziła się 27 października 1896 roku w Rhinelander w stanie Wisconsin jako córka Jamesa Givneya, lokalnego przedsiębiorcy, oraz Mary (z domu Morrison). Dorastała w środowisku mieszczańskim, jednak wcześnie zainteresowała się teatrem i wybrała drogę artystyczną. Zanim trafiła do Hollywood, była uznaną aktorką Broadwayu. Wystąpiła w ponad piętnastu dużych produkcjach scenicznych i należała do cenionych wykonawczyń repertuaru dramatycznego i komediowego. Jednym z jej największych sukcesów była rola w oryginalnej obsadzie sztuki „The Women” (1936), która ugruntowała jej pozycję w nowojorskim środowisku teatralnym. Przez wiele lat jej kariera pozostawała niemal wyłącznie związana ze sceną. W 1934 roku poślubiła Francisa (Franka) Minota Welda Jr., zamożnego maklera giełdowego z Nowego Jorku. Małżeństwo to miało istotny wpływ na jej życie – dzieliła czas między występy teatralne a funkcjonowanie w kręgach nowojorskiej elity towarzyskiej. Karierę filmową rozpoczęła stosunkowo późno, debiutując na ekranie w 1948 roku. Największą aktywność wykazywała w latach 50., specjalizując się w rolach dystyngowanych kobiet z wyższych sfer – eleganckich matek, arystokratek i tzw. „society matrons”. Wystąpiła m.in. w „A Place in the Sun” (1951), „Daddy Long Legs” (1955) u boku Freda Astaire’a oraz „The Wayward Bus” (1957). Jej ekranowy wizerunek opierał się na powściągliwości, elegancji i wyraźnym autorytecie. W latach 50. i 60. była również aktywna w telewizji, występując w produkcjach tzw. Złotej Ery Telewizji, w tym w serialach „Alfred Hitchcock Presents” oraz „Perry Mason”. Dzięki doświadczeniu scenicznemu z łatwością odnajdywała się w formacie dramatów telewizyjnych. Kathryn Givney zmarła 16 marca 1978 roku w Hollywood w Kalifornii w wieku 81 lat. Została pochowana na Forest Lawn Memorial Park w Glendale. Pozostaje przykładem aktorki, która zbudowała solidną i długą karierę – najpierw jako gwiazda Broadwayu, a następnie jako charakterystyczna przedstawicielka eleganckich kobiet wyższych sfer w kinie i telewizji.