Natalie Moorhead, urodzona 27 lipca 1901 roku w Pittsburghu, była jedną z najbardziej stylowych i rozpoznawalnych aktorek charakterystycznych wczesnego kina dźwiękowego. Jej chłodna uroda, często podkreślana platynowym blondem, oraz naturalna elegancja sprawiły, że w Hollywood lat 30. stała się etatową odtwórczynią ról wyrafinowanych intrygantek, „drugich żon” i kobiet z wyższych sfer. Choć rzadko powierzano jej role pierwszoplanowe, Moorhead posiadała rzadką zdolność nadawania swoim postaciom rysu tajemniczości, co czyniło ją niezastąpionym elementem obsadowym wielkich wytwórni. Swoją artystyczną drogę rozpoczęła w teatrze, co pozwoliło jej wypracować nienaganną dykcję – atut bezcenny w momencie przełomu dźwiękowego. Do Hollywood trafiła pod koniec lat 20., a jej debiut w „Through Different Eyes” (1929) natychmiast przyciągnął uwagę producentów. W samym tylko 1930 roku wystąpiła w ponad dziesięciu produkcjach, stając się jedną z najbardziej zapracowanych aktorek epoki. Największą rozpoznawalność przyniosła jej rola Julii Wolf, sekretarki i kochanki zaginionego wynalazcy, w kultowym kryminale „The Thin Man” (Wesoły morderca, 1934). Moorhead idealnie odnalazła się w estetyce filmu detektywistycznego, grając kobiety skrywające mroczne sekrety pod maską nienagannych manier. Jej filmografia obejmuje blisko 70 tytułów, w tym tak znaczące produkcje jak „Illicit” (1931) czy „The Shadow Laughs” (1933). Życie prywatne Natalie Moorhead było równie barwne i burzliwe jak scenariusze, w których grała. Aktorka wychodziła za mąż aż pięciokrotnie. Jej mężami byli kolejno: Raymond G. Pollard, znany reżyser Alan Crosland (twórca „Śpiewaka jazzbandu”), Robert J. Dunham, Juan Rivera oraz Juan J. de Alvear, u boku którego pozostała aż do jego śmierci. Ta seria związków z wpływowymi mężczyznami sprawiła, że Moorhead była stałą bohaterką kronik towarzyskich i uchodziła za jedną z najlepiej ubranych kobiet w Hollywood, będąc inspiracją dla tysięcy fanek. Pod koniec lat 30. Natalie podjęła decyzję o wycofaniu się z kina, pojawiając się na ekranie po raz ostatni w 1940 roku. Poświęciła się podróżom i życiu w luksusie, ostatecznie osiadając w Europie. Jej ostatnie dekady upłynęły w Monte Carlo, gdzie jako zamożna rezydentka zyskała w kręgach towarzyskich niemal arystokratyczny status. Prowadziła tam życie z dala od hollywoodzkiego zgiełku, zachowując do końca swój legendarny styl i dystynkcję, które niegdyś uczyniły ją ikoną wyrafinowania na srebrnym ekranie. Natalie Moorhead zmarła 6 października 1992 roku w Monte Carlo (Monako) w wieku 91 lat. Pozostała w pamięci jako aktorka o wielkiej klasie, która potrafiła nadać dostojeństwo każdej roli. Jej biografia to opowieść o kobiecie, która nie tylko z sukcesem zarządzała swoją karierą w Złotej Erze Hollywood, ale także potrafiła przenieść swój filmowy blask do rzeczywistości, kończąc życie jako prawdziwa dama światowych salonów.