Lee Tracy, urodzony jako William Lee Tracy, przyszedł na świat 14 kwietnia 1898 roku w Atlancie w stanie Georgia. Był synem urzędnika kolejowego Williama Tracy’ego oraz Ray z domu Griffith. Choć urodził się w Georgii, wczesne lata dzieciństwa spędził w St. Louis w stanie Missouri, gdzie praca ojca wymagała częstych przeprowadzek. Studiował inżynierię w Union College w Schenectady, jednak naukę przerwał ze względu na wybuch I wojny światowej. Podczas konfliktu służył w 2. Dywizji Piechoty we Francji w stopniu podporucznika i brał udział w bitwie pod Saint-Mihiel. Z zawodu był aktorem teatralnym i filmowym, kojarzonym z dynamicznym stylem gry i rekordowym tempem mówienia. Karierę zawodową ugruntował na Broadwayu, wcielając się w postać Hildy’ego Johnsona w sztuce „Strona tytułowa”. W kinie lat 30. zyskał status gwiazdy, kreując wizerunki cynicznych dziennikarzy, między innymi w filmie „Ostatnie wydanie” (1932). Dobrą passę przerwał incydent w Meksyku na przełomie 1933 i 1934 roku podczas prac nad filmem „Viva Villa!”. Aktor został oskarżony o oddanie moczu z hotelowego balkonu na paradujących kadetów, choć według innych relacji, w tym operatora Charlesa G. Clarke’a, jedynie wykonał obsceniczny gest. W obronie aktora stanął reżyser Howard Hawks, który odmówił zeznawania przeciwko niemu, co poskutkowało zwolnieniem filmowca przez studio MGM. Skandal doprowadził do zerwania kontraktu z Tracym i czasowego wykluczenia go z wielkich produkcji. W kolejnych latach pracował w radiu oraz telewizji, będąc gwiazdą obu wersji serialu „Martin Kane, Private Eye”. Wielki powrót na wielki ekran nastąpił w 1964 roku w jego ostatnim filmie kinowym „Najlepszy człowiek”. Za rolę prezydenta Arta Hockstadera otrzymał nominacje do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego oraz do Złotego Globu. W życiu prywatnym od 1938 roku był mężem Helen Wyse, znanej również jako Helen Thomas, z którą pozostał w związku aż do swojej śmierci. Para nie posiadała dzieci. Aktor był pasjonatem lotnictwa i posiadał licencję pilota. Lee Tracy zmarł 18 października 1968 roku w Santa Monica w Kalifornii. Przyczyną zgonu był nowotwór dróg żółciowych. Aktor odszedł w wieku 70 lat w St. John's Hospital. Został pochowany na Evergreen Cemetery w Shavertown w stanie Pensylwania, gdzie spoczął obok swojego ojca. Przez całą karierę słynął z niezwykłej energii, która pozwalała mu na wygłaszanie ponad 200 słów na minutę, co stało się wzorcem dla późniejszych ról ekranowych reporterów. Mimo że rola w „Stronie tytułowej” była jego największym sukcesem scenicznym, przeżył głębokie rozczarowanie, gdy Howard Hughes w filmowej wersji z 1931 roku obsadził w tej roli innego aktora. Jako bibliofil posiadał imponującą kolekcję rzadkich wydań książek poświęconych historii lotnictwa i jego pionierom. Podczas kręcenia swojego ostatniego filmu w 1964 roku, mimo postępującej choroby, wykazywał się ogromną dyscypliną pracy i bezbłędną pamięcią, co budziło podziw u znacznie młodszych członków obsady.