Jack Mulhall urodził się 7 października 1887 roku w Wappingers Falls w stanie Nowy Jork w Stanach Zjednoczonych. Był amerykańskim aktorem filmowym, którego kariera obejmowała okres od kina niemego po erę telewizji. Karierę rozpoczął w pierwszych latach XX wieku, pracując w legendarnej wytwórni Biograph, gdzie zdobywał doświadczenie pod kierunkiem Davida Warka Griffitha. Wkrótce przeniósł się do pełnometrażowych produkcji i w latach 20. XX wieku stał się jednym z popularnych amantów kina niemego. Dzięki eleganckiej prezencji, sportowej sylwetce i naturalnemu stylowi gry często obsadzano go w rolach młodych biznesmenów, dżentelmenów i bohaterów romantycznych. W tym okresie stworzył popularny duet ekranowy z Dorothy Mackaill, z którą wystąpił w licznych filmach, m.in. „The Social Highwayman” (1926). Do jego ważniejszych filmów z okresu kina niemego należą „We Moderns” (1925), „The Social Highwayman” (1926) oraz „Orchids and Ermine” (1927), które ugruntowały jego pozycję jako jednego z rozpoznawalnych aktorów swojej epoki. Wraz z nadejściem filmu dźwiękowego z powodzeniem kontynuował karierę, jednak z czasem przeszedł z ról pierwszoplanowych do ról charakterystycznych. W latach 30. i 40. pojawiał się w licznych produkcjach filmowych, często w rolach drugoplanowych – policjantów, urzędników czy przedstawicieli świata biznesu. W kolejnych dekadach występował także w telewizji, pozostając aktywnym zawodowo przez wiele lat. Jego dorobek obejmuje ponad 400 filmów, co czyni go jednym z najbardziej płodnych aktorów w historii Hollywood. W życiu prywatnym był trzykrotnie żonaty – z Berthą Booth, Laurą Brunton oraz Evelyn Winans, z którą pozostawał w związku aż do swojej śmierci. Zmarł 1 czerwca 1979 roku w Woodland Hills w Los Angeles w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych na skutek zastoinowej niewydolności serca. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale w Kalifornii. W latach 20. uchodził za jednego z najbardziej eleganckich aktorów kina niemego, a jego ekranowy wizerunek opierał się na roli dżentelmena i amanta. Współpraca z Dorothy Mackaill należała do najważniejszych etapów jego kariery. Po przejściu do kina dźwiękowego stał się cenionym aktorem charakterystycznym, utrzymując aktywność przez kilka dekad. Za swój wkład w rozwój przemysłu filmowego otrzymał gwiazdę w Hollywood Walk of Fame.