Spring Byington

1886-10-17
Colorado Springs, Kolorado, USA

Spring Byington, urodzona 17 października 1886 roku w Colorado Springs, była jedną z najbardziej uwielbianych aktorek charakterystycznych w historii amerykańskiej rozrywki, uosobieniem matczynego ciepła i inteligencji. Jej wejście do świata Hollywood było rzadkim przypadkiem „wejścia smoka” – zadebiutowała bowiem w 1933 roku od razu ikoniczną rolą Marmee March w ekranizacji „Little Women” (Małe kobietki) w reżyserii George’a Cukora. Ta kreacja, stworzona u boku Katharine Hepburn, natychmiast uczyniła z niej jedną z najbardziej zapracowanych aktorek wytwórni MGM i 20th Century Fox, definiując jej ekranowy wizerunek na kolejne dekady. W latach 30. Byington ugruntowała swój status „idealnej matki klasy średniej”, występując w roli Bonnie Jones w niezwykle popularnym cyklu „The Jones Family”. W latach 1936–1940 zagrała tę postać w aż 17 filmach, budując jeden z najtrwalszych i najbardziej dochodowych seriali kinowych tamtej epoki. Szczytem jej zawodowego uznania była jednak współpraca z Frankiem Caprą przy arcydziele „You Can't Take It with You” (Cieszmy się życiem, 1938). Za rolę Penny Sycamore – uroczo ekscentrycznej matki, która pisze dramaty, bo do jej domu omyłkowo trafiła maszyna do pisania – otrzymała zasłużoną nominację do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej. W latach 50. Spring Byington stała się jedną z najlepiej opłacanych gwiazd rodzącej się telewizji dzięki serialowi komediowemu „December Bride” (1954–1959). Jako Lily Ruskin, owdowiała seniorka o niespożytej energii, stała się ulubienicą Ameryki, zdobywając dwie nominacje do nagrody Emmy. Swoją pozycję „opiekuńczej matrony” z powodzeniem przeniosła w realia Dzikiego Zachodu, grając postać Daisy Cooper, gospodyni rancza w westernowym cyklu „Laramie” (1961–1963). Jej wszechstronność i sukcesy w obu mediach zostały uhonorowane dwiema gwiazdami na Hollywood Walk of Fame – jedną za osiągnięcia filmowe, drugą za telewizyjne. Życie prywatne aktorki stało w interesującym kontraście do jej tradycyjnego wizerunku ekranowego. Byington była kobietą niezwykle nowoczesną i niezależną; po rozwodzie w latach 20. nigdy nie wyszła ponownie za mąż, pasjonowała się metafizyką, podróżowała solo po świecie i władała kilkoma językami. Znana z ciętego, inteligenckiego dowcipu i ogromnej dyscypliny, była wzorem profesjonalizmu dla pokoleń młodszych aktorów. Pozostała aktywna zawodowo niemal do końca życia, pojawiając się gościnnie nawet w tak odległych od jej typowego repertuaru produkcjach jak serial „Batman”. Spring Byington zmarła 7 września 1971 roku w Hollywood w wieku 84 lat z powodu nowotworu płuc. Pozostała w pamięci nie tylko jako „wieczna matka Hollywood”, ale przede wszystkim jako artystka, która z wielką klasą i inteligencją przeszła przez wszystkie etapy rozwoju nowoczesnych mediów. Jej biografia to świadectwo kariery opartej na autentycznym cieple i optymizmie, które – wsparte solidnym warsztatem – uczyniły z niej jedną z najbardziej rozpoznawalnych i szanowanych postaci w historii amerykańskiej kinematografii i telewizji.

W latach 30. Byington ugruntowała swój status „idealnej matki klasy średniej”, występując w roli Bonnie Jones w niezwykle popularnym cyklu „The Jones Family”. W latach 1936–1940 zagrała tę postać w aż 17 filmach, budując jeden z najtrwalszych i najbardziej dochodowych seriali kinowych tamtej epoki. Szczytem jej zawodowego uznania była jednak współpraca z Frankiem Caprą przy arcydziele „You Can't Take It with You” (Cieszmy się życiem, 1938). Za rolę Penny Sycamore – uroczo ekscentrycznej matki, która pisze dramaty, bo do jej domu omyłkowo trafiła maszyna do pisania – otrzymała zasłużoną nominację do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej.

W latach 50. Spring Byington stała się jedną z najlepiej opłacanych gwiazd rodzącej się telewizji dzięki serialowi komediowemu „December Bride” (1954–1959). Jako Lily Ruskin, owdowiała seniorka o niespożytej energii, stała się ulubienicą Ameryki, zdobywając dwie nominacje do nagrody Emmy. Swoją pozycję „opiekuńczej matrony” z powodzeniem przeniosła w realia Dzikiego Zachodu, grając postać Daisy Cooper, gospodyni rancza w westernowym cyklu „Laramie” (1961–1963). Jej wszechstronność i sukcesy w obu mediach zostały uhonorowane dwiema gwiazdami na Hollywood Walk of Fame – jedną za osiągnięcia filmowe, drugą za telewizyjne.

Życie prywatne aktorki stało w interesującym kontraście do jej tradycyjnego wizerunku ekranowego. Byington była kobietą niezwykle nowoczesną i niezależną; po rozwodzie w latach 20. nigdy nie wyszła ponownie za mąż, pasjonowała się metafizyką, podróżowała solo po świecie i władała kilkoma językami. Znana z ciętego, inteligenckiego dowcipu i ogromnej dyscypliny, była wzorem profesjonalizmu dla pokoleń młodszych aktorów. Pozostała aktywna zawodowo niemal do końca życia, pojawiając się gościnnie nawet w tak odległych od jej typowego repertuaru produkcjach jak serial „Batman”.

Spring Byington zmarła 7 września 1971 roku w Hollywood w wieku 84 lat z powodu nowotworu płuc. Pozostała w pamięci nie tylko jako „wieczna matka Hollywood”, ale przede wszystkim jako artystka, która z wielką klasą i inteligencją przeszła przez wszystkie etapy rozwoju nowoczesnych mediów. Jej biografia to świadectwo kariery opartej na autentycznym cieple i optymizmie, które – wsparte solidnym warsztatem – uczyniły z niej jedną z najbardziej rozpoznawalnych i szanowanych postaci w historii amerykańskiej kinematografii i telewizji.