Kent Taylor, właściwie Louis William Weiss, urodził się 11 maja 1906 roku w Nashua w stanie Iowa w USA. Był synem Johna Weissa i Idy Weiss. W młodości pracował w Iowa jako dekorator wystaw sklepowych. W 1931 roku przeniósł się do Los Angeles, gdzie wraz z ojcem prowadził firmę produkującą markizy (awning company). W tym okresie rozpoczął starania o pracę w przemyśle filmowym i przyjął pseudonim Kent Taylor. Karierę filmową rozpoczął na początku lat trzydziestych w wytwórni Paramount Pictures. Wystąpił m.in. w filmie „Street Scene” (1931), a w kolejnych latach pojawiał się w licznych produkcjach, często w rolach amantów, oficerów i bohaterów dramatycznych. W latach trzydziestych i czterdziestych był regularnie obsadzany w filmach sensacyjnych, melodramatach i komediach, współpracując z czołowymi studiami Hollywood. Podczas II wojny światowej nie pełnił służby bojowej jako pilot, lecz angażował się w występy dla żołnierzy amerykańskich, m.in. w Afryce Północnej. Za działalność rozrywkową na rzecz sił zbrojnych otrzymał oficjalne podziękowanie od Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych. Po wojnie kontynuował karierę, stopniowo przenosząc swoją aktywność do telewizji. Największą popularność przyniosła mu rola tytułowa w serialu „Boston Blackie” (1951–1953). Występował również w serialu „Miami Undercover” (1961) oraz w wielu produkcjach kryminalnych i westernowych lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, stając się rozpoznawalną twarzą wczesnej telewizji amerykańskiej. W życiu prywatnym w 1930 roku poślubił Augustę Frances Kulek. Małżeństwo trwało do jego śmierci. Mieli troje dzieci. Kent Taylor zmarł 11 kwietnia 1987 roku w Los Angeles w Kalifornii. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Hollywood Hills w Los Angeles. Pozostawił po sobie dorobek obejmujący kilkadziesiąt filmów oraz liczne role telewizyjne, należąc do grona aktorów, którzy z powodzeniem funkcjonowali zarówno w systemie studyjnym złotej ery Hollywood, jak i w rozwijającym się medium telewizji.