Warner Oland, właściwie Johan Verner Ölund, urodził się 3 października 1879 roku w Nyby w regionie Västerbotten w Szwecji jako syn Johana Ölunda i Anny (z domu Andersdotter). W październiku 1892 roku, w wieku 13 lat, wyemigrował z rodziną do Stanów Zjednoczonych. Dorastał w Bostonie, zachowując silną tożsamość szwedzką i znajomość języka, co ułatwiało mu później naukę kolejnych języków. Uczęszczał do Curry School of Expression w Bostonie, szkoły artystycznej specjalizującej się w wymowie i sztuce scenicznej. Karierę rozpoczął na scenach Nowej Anglii i Broadwayu, a od lat 10. XX wieku pojawiał się w filmach niemych. Często obsadzano go w rolach postaci o „egzotycznym” pochodzeniu. W 1927 roku zagrał Cantora Rabinowitza w przełomowym filmie „The Jazz Singer”. Produkcja ta była tzw. part-talkie — zawierała zarówno sceny nieme, jak i zsynchronizowane sekwencje dźwiękowe — i zapisała się w historii jako kamień milowy kina dźwiękowego. Postać grana przez Olanda symbolizowała tradycję i „stary świat” w konflikcie z nowoczesnymi ambicjami syna (granego przez Ala Jolsona). Największą sławę przyniosła mu rola detektywa Charliego Chana w serii filmów wytwórni 20th Century Fox w latach 30. Stał się definitywną ekranową interpretacją tej postaci. Nigdy nie grał detektywa Mr. Moto — rolę tę od początku odtwarzał Peter Lorre w osobnej serii filmów. Oland podsycał legendę o rzekomych mongolskich korzeniach swojej matki, co miało tłumaczyć jego rysy twarzy, jednak późniejsze badania nie potwierdziły tych twierdzeń. W ostatnich latach życia zmagał się z ciężkim alkoholizmem, który doprowadził do marskości wątroby oraz załamania nerwowego podczas pracy nad filmem „Charlie Chan at the Ringside”. Po jego śmierci produkcja została całkowicie przerobiona: scenariusz zmieniono, a w miejsce Chana wprowadzono postać Mr. Moto graną przez Petera Lorre’a. Film trafił do kin jako „Mr. Moto’s Gamble” (1938), co stanowi paradoks w jego karierze — Oland nigdy nie wcielał się w Moto, a jednak jego ostatnie nagrania posłużyły do stworzenia filmu z tym bohaterem. W życiu prywatnym był żonaty z Edith Shearn Oland, malarką i tłumaczką. Wspólnie tłumaczyli dramaty Augusta Strindberga na język angielski. Małżeństwo nie miało dzieci. Warner Oland zmarł 6 sierpnia 1938 roku w Sztokholmie w wieku 58 lat. Oficjalną przyczyną śmierci było odoskrzelowe zapalenie płuc, jednak jego stan był poważnie osłabiony przez marskość wątroby. Prochy sprowadzono do Stanów Zjednoczonych i pochowano na Rural Cemetery w Southborough w stanie Massachusetts. Pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci klasycznego Hollywood, aktorem, który w kluczowym momencie rozwoju kina dźwiękowego stworzył jedną z najbardziej charakterystycznych detektywistycznych kreacji lat 30.