Wanda Hawley urodziła się 30 lipca 1895 roku w Scranton w stanie Pensylwania w Stanach Zjednoczonych jako córka Williama Hawleya oraz Harriet Hawley. Karierę rozpoczęła na scenie teatralnej, gdzie zdobywała doświadczenie w repertuarze dramatycznym i komediowym, charakterystycznym dla początku XX wieku. Wkrótce trafiła do rozwijającego się przemysłu filmowego i już w drugiej połowie drugiej dekady XX w. zaczęła pojawiać się w produkcjach kina niemego. Jej elegancka uroda, wyrazista prezencja oraz naturalna swoboda przed kamerą szybko uczyniły ją jedną z rozpoznawalnych aktorek swojej epoki. Najważniejszym etapem jej kariery była współpraca z Cecilem B. DeMille’em, jednym z czołowych twórców wczesnego Hollywood. Wystąpiła w wielu jego produkcjach, a szczególne znaczenie miała rola w „The Affairs of Anatol” (1921), gdzie zagrała u boku Wallace’a Reida i Glorii Swanson. Film ten umocnił jej pozycję jako jednej z czołowych gwiazd studia Paramount Pictures, a w pewnym okresie należała do najlepiej opłacanych aktorek swojej epoki, będąc realną konkurencją dla największych nazwisk, takich jak Mary Pickford. W latach 20. kontynuowała intensywną działalność filmową, rozwijając swój ekranowy wizerunek eleganckiej, nowoczesnej kobiety. W 1922 roku założyła własną firmę produkcyjną – Wanda Hawley Film Corp – co było rzadkością wśród aktorek tamtego okresu i świadczyło o jej ambicjach oraz świadomości biznesowej. Decyzja ta wpisywała się w szerszy trend uniezależniania się największych gwiazd od systemu studyjnego. W połowie lat 20. wyjechała do Wielkiej Brytanii, gdzie występowała w filmach, m.in. „Lights of London”. Okres ten pozwolił jej poszerzyć doświadczenie zawodowe i zetknąć się z europejskim stylem produkcji filmowej, jednak jednocześnie osłabił jej pozycję w Hollywood w momencie, gdy przemysł filmowy przygotowywał się do przejścia na kino dźwiękowe. W 1930 roku pojawiła się w filmie „Clancy in Wall Street”, gdzie zagrała rolę sąsiadki. Był to jeden z jej późniejszych występów filmowych, a jednocześnie przykład obecności aktorów wielkiej ery kina niemego w produkcjach okresu przejściowego. Jej udział w tym projekcie, obok takich nazwisk jak Charles Murray czy Vera Gordon, pokazuje skalę doświadczenia zgromadzonego w obsadzie oraz świadczy o jej utrzymującej się rozpoznawalności mimo zmieniających się realiów branży. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego jej kariera zaczęła stopniowo wygasać i w latach 30. wycofała się z aktorstwa. W przeciwieństwie do wielu gwiazd epoki niemego kina potrafiła odnaleźć się poza przemysłem filmowym, rozpoczynając działalność w branży nieruchomości w Los Angeles, gdzie odniosła sukces zawodowy. W życiu prywatnym pozostawała związana ze środowiskiem filmowym i przez wiele lat mieszkała w Kalifornii. Wanda Hawley zmarła 18 marca 1963 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych. Pozostaje jedną z ważnych aktorek kina niemego lat 20., której kariera obejmowała zarówno okres największej popularności hollywoodzkiego systemu studyjnego, jak i próby uniezależnienia się poprzez własną działalność producencką. Jej droga zawodowa stanowi przykład zarówno sukcesu artystycznego, jak i świadomego zarządzania własną pozycją w dynamicznie zmieniającym się przemyśle filmowym.